96 



Voor de veranderlijkheid der soori iii hel natiuirproces spreekt 

 o. a. het feil , dat van de tegenwoordig levende soor/en 'm de 

 voorwereldlijke fauna's en flora's geen volkomen toepasselijke 

 vertegenwoordigers te vinden zijn : wel echter voor de thans 

 levende geslachten, faniiliën en orden. Daarbij hlijken de pa- 

 laeontologische vertegenwoordigers der huidige vormen in veel 

 geringere mate onderling te verschillen dan deze laalsten; de verte- 

 genwoordigers bijv. van familiën onderscheiden zich in eene vroe- 

 gere periode van aardvorming alleen als geslachten, en in eene 

 nog vroegere slechts als soorten. Zelfs wanneer men geheel 

 verschillende klassen des dierenrijks in oogenschouw neemt: vis- 

 sclien bijv. en tweeslachtige dieren , komt men bij achterwaart- 

 sche opklimming aan tijdvakken , waarin het gemiddelde onder- 

 scheid tusschen beiden voortdurend geringer wordt. Voeg 

 daarbij , dat volgens de moderne phylogenetische onderzoekingen 

 de ontwikkeling van het embryo bij de hoogere diersoorten eene 

 verkorte en summaire herhaling is van eene blijkbaar opklim- 

 mende en evolutionistische geschiedenis der voorouderlijk*' 

 types, en men zal toegeven dat de Darwinistische afstam- 

 mingsleer eene aannemelijke en goed gegronde hypothese is. 

 Ook Darwin's verklaringsbeginsel der natuurlijke teeltkeus 

 door de werktuiglijke gevolgen van den strijd om het bestaan 

 is een gewichtig en feitelijk in ruimen zin toepasselijk principe, 

 ledere plant, ieder dier heeft in een dubbel opzicht eenen strijd 

 te voeren om zijn bestaan : vooreerst in negatieven zin als 

 afwering der vijanden , die het willen verdelgen , zooals 

 de elementen , de roofdieren en de parasieten : en verder in 

 positieven zin als mededinging om erlanging en behoud van 

 hetgeen tot een verder leven noodzakelijk is, zooals voeding, 



geen natuuronderzoeker voor ol' na Kam zulke proeven van geniaal doorzicht 

 gegeven tieeft. Volgens dezen groolen denker nu lieruslen de mechanische 

 en de teleologische natuurverklaring hierop, dal de naluu robjec ten zicli deels 

 als voorwerpen der zintuigen, deels als voorwerpen des verstands laten be- 

 schouwen. De mechanische en de eind-oorzaken worden volgens Kant Avelliclil 

 als idenlisch omvat door een inluitiei verstand, dat echter de nienscii nicl 

 bezit. Men zie zijne ^Kritik der Urteilskraft," II 2, § 70. 



