106 



zij in dienst treden; men denke slechts aan de ontwikkeling 

 der vrucht in het nioederdier. 



In de halsstarrige en in den grond der zaak onbegrijpelijke 

 zucht om Ie ontgaan aan de noodzakelijkheid der erkenning 

 van een leidend en constructief determinans der organische 

 ontwikkeHng, wordt van mechanistische zijde veel nadruk ge- 

 legd op de hypothese der transmutatie of geleidelijke verande- 

 ring, in tegenstelling met de van andere zijde op den voor- 

 grond gestelde theorie der heterogene of ongelijkslachlige te- 

 ling, volgens welke de veranderingen hij sprongen plaats heb- 

 ben. Doch wel bezien zijn heterogene teling en geleidelijke 

 transmutatie geen vijandige tegenstellingen, en is hun verschil 

 enkel van gradueelen aard. Immers, de transmutatie moge 

 zoo onmerkbaar worden gedacht als men verkiest, toch blij- 

 ven de kleinste schreden altijd nog eindig, en kunnen zij niet 

 worden opgevat als oneindig kleine afwijkingen in wiskundi- 

 gen zin. Waar een zintuig of ander lichaamsdeel voor het 

 eerst optreedt of de getalverhoudingen der morphologische le- 

 dematen worden veranderd, daar is het aannemen eener me- 

 tamorphosis der kiem onvermijdelijk, en deze sluit een quali- 

 tatieven sprong in , die uit der aard in geen onderdeden meer 

 gesplitst kan worden. Wel beschouwd is dus alle morpholo- 

 gische transmutatie tot heterogene teling te herleiden. Altijd 

 zal ook de kleinste overgang van de eene variëteit eener vorm- 

 afdeeHng tot eene andere, zoodra het te doen is om eene 

 morphologische wijziging, die zich kenmerkt door eene ver- 

 meerdering van organen of door verandering in de getalver- 

 houdingen der deelen, alleen denkbaar zijn door eene meta- 

 morphosc der kiem, die de typische verandering door eene 

 morphologisch gewijzigde celdeeling in het embryo aanvangt. 



Ook het volgende verdient in dezen overweging: neemt men 

 aan dat eene gegevene afwijking met éénen slag door hetero- 

 gene teUng wordt voortgebracht in eene mate, die het nut der 

 afwijking terstond waarborgt, dan is de taak der instandhou- 

 ding en evcnluecle verdere afwerking van den nieuwen vorm die 



