114 



keus zelf herroepen^ en daarmede de onhoudbaarheid eenerblind- 

 mechanisohe opvatting zijner leer ook van deze zijde toegegeven. 

 De erfelijkheid of reproductie door voort teling van organische 

 veranderingen in opstijgende richting, is een feit waaruit de 

 Darwinist nimmer veel kracht zal putten voor de] blind-werk- 

 tuiglijke opvatting der organische ontwikkeling. Dat de erfe- 

 lijkheid niet, zooals Darwin meende, het mechanisch gevolg 

 kan zijn eener gedurende vele geslachten herhaalde teeltkeus 

 in den strijd om het hestaan, hlijkt reeds hieruit dat de 

 ervaring zelve met de uit deze onderstelling voortvloeiende 

 gevolgtrekking in strijd is. Er volgt namelijk onmiddel- 

 lijk uit, en Darwin heeft zelf indertijd deze gevolgtrekking 

 uitdrukkelijk erkend, dat de nuttigste karakters bij de over- 

 erving het hestendigst en duurzaamst, de voor den strijd om 

 het bestaan onverschillige eigenschappen daarentegen het vvissel- 

 valligst en veranderlijkst moesten wezen , dewijl bij de laatsten 

 de regulator der teeltkeus in den strijd om het bestaan ontbreekt. 

 Nu zijn juist de morphologische of schematische eigenaardig- 

 heden van den typus der geslachten en soorten , ofschoon zij 

 voor den strijd om het bestaan betrekkelijk onverschillig zijn, 

 uitermate bestendig, en bij de overervingof reproductie aan zoo 

 goed als geene merkbare verandering onderworpen ; de nuttige 

 hoedanigheden daarentegen , d. w. z. de physiologische schik- 

 kingsgevolgen, zijn juist de eigenschappen die in hoofdzaak en 

 vaak in hoogen graad onbestendig en veranderlijk zijn. De 

 mechanische opvatling der overerving als gevolg of werking 

 der natuurlijke teeltkeus in den strijd om het bestaan, wordt dus 

 ook indirect door de ondervinding wederlegd, en is gevolgelijk 

 in geenen deele als houdbaar te beschouwen. 



In verband met hetgeen ik hier over het verklaringsbeginsel 

 der erfelijkheid heb aangestipt, moet ik erkennen dat het een 

 eigenaardigen indruk op mij maakt, wanneer ik als instantie 

 tegen de voorzienigheidsleer zie wijzen op het voorhanden zijn 

 van onnutte, niet meer gebruikte en menigmaal zelfs eeniger- 

 HiatQ hinderlijke, rudimentaire organen. Juist volgens de ^ang- 



