DE VULKAAN KABA. 



(Res. Palembang Afd. Teblng-Tlnggi). 



Den 12» April 1887 telegrafeerde de Reside.U van /'«feméan, 

 aan den Gouverneur-Generaal, dat van den 8™ tot den 11™ 

 dier maand herhaaldelijk aardhevingen hadden plaa(s gehad ii, 

 de Smdangstreken , gepaard met gerommel in den berg Kaba ■ 

 .n den nacht van 10 op 11 April was een hooge vuurzuil op 

 den Kaba zichtbaar; het water in de Djelalan was plotseling 

 gerezen, terwijl, volgens bericht van personen, die den Kaba 

 hestegen, het groote kratermeer geheel opgedroo!,'d was (Q 1! 

 5946/87). " ^ 



Naar aanleiding van deze gebeurtenissen weivl op last van 

 den Assistent-Resident van Tebimj-Tinggi , den Heer Roskott 

 een onderzoek ingesteld naar den toestand van den vulkaan' 

 Kaba. Het rapport van den Assistent-Resident omtrent dit 

 onderzoek bevat de volgende bijzonderheden (G. R. 7107/87). 



Tot voor ongeveer een jaar geleden (en aldus bevonden' hel 

 ook de mijningenieur Vekbeek en de heer Colfs) was er slechts 

 een, de oude krater, waaruil witte dampen en rookwolken 

 in meerdere of mindere mate constant opstegen en was de 

 geheele top van den berg begroeid, behalve op den buitenwand 

 van genoemden krater; herten, rhinocerossen en andere wilde 

 dieren hielden er hun verblijf. 



Het gebergte, dat met den algemeenen naam van /faéa wordl 

 aangeduid , bestaat uit verscheidene toppen , waarvan als de voor- 

 naamste, van het Zuiden naar het Noorden gaande, worden 

 genoemd : de Releng, de Rendjoang, de Biring en de eigenlijke Kaba, 

 terwijl midden op het plateau zich de Pendapoeran verhefi. 



