562 



lol voedsel dienen . Aan den anderen kant evenwel heeft ook 

 onze kreeft een niet onbelangrijk voordeel van deze samenle- 

 ving , daar de zceroos haar vriend tegen de aanvallen van zijne 

 vijanden , zooals visschen en inktvisschen vrijwaart. De zeeroos 

 heeft namelijk, zooals alle Actiniën , zoogenaamde netelorganen 

 in hare talrijke vangarmen verborgen, die bij de minste aan- 

 raking een langen draad uitwerpen , die een bijtend vocht afzon- 

 dert. De zeeroos wordt daarom door andere dieren gemeden, 

 en onze kreeft trekt hier zijn voordeel van. Dat werkelijk 

 de beide dieren niet zonder elkaar kunnen leven is gemakkelijk 

 door proeven na te gaan. De zeeroos ten minste gaat na 

 eenige dagen onverbiddelijk dood, wanneer zij afzonderlijk in 

 het Aquarium geplaatst wordt. De kreeft bleef wel nog langen 

 tijd in leven , was evenwel zeer schuw en durfde zijn kop slechts 

 zelden uit de schelp steken. Zeer merkwaardig is eene proef, 

 die het eerst in het Aquarium te Napels genomen is , en die ik 

 met goed gevolg met onze indische beide vrienden heb nagedaan. 

 Oscar Hertw^ig heeft deze proef met de volgende woorden, die 

 geheel op ons geval van toepassing zijn, beschreven: «Men 

 «neme een St. Bernhardskreeft uit zijn schelp waarop de zeeroos 

 ))zit en vuile de holte van deze met stukjes linnen stijf op, en 

 »legge die daarna weer in het aquarium terug. Spoedig kan 

 »men nu getuige zijn van eene hoogst merkwaardige scène. Eerst 

 wfracht de Bernhardskreeft met alle macht de stukjes linnen uit 

 «zijn vroegere woning, waarop de zeeroos nog zit , te verwijde- 

 »ren , en eerst dan , als hem dit na veel moeite niet lukt, zoekt hij 

 «zijn lichaam in een andere leege schelp, die men daartoe in 

 »het aquarium legt, in veihgheid te brengen. Maar nog altijd 

 » ontbreekt hem zijne vriendin. Hij gaat nu met zijn nieuwe 

 »pantser bewapend naar de oude verlaten woning, betast de 

 «zeeroos met zijn scharen en poo ten, probeert haar van de schelp 

 «los te maken, en rust niet, voor zij, aan zijne aansporingen 

 «gehoor gevende, op de nieuwe schelp is overgegaan." 



Bijna woordelijk kan ik het bovenstaande toepassen op het 

 door mij waargenomen geval. 



