1765 



Een zeker niet minder merkwaardig en wel lot nu toe nog 

 niet beschreven geval van vriendschappelijke samenleving met 

 vvederzijdsch dienstbetoon, kan men op de koraalriffen in de 

 buurt van Batavia waarnemen. De eene der beide vrienden is 

 in dit geval weer een zeeroos of zoogenaamde Actinie, maar 

 een veel grootere, namelijk aan den bovenkant met een mid- 

 dellijn van 1 tot 5d. M. Dit dier zit met den breeden vleezigen 

 lichtblauwachtig-grauw gekleurden voet op de ondiepe, bij eb 

 bijna droog vallende, kusten onzer koraaleilanden op en tusschen 

 doode koraalstukken vastgegroeid. Tallooze voelers van ongeveer 

 2 C.M. lang, staan in vele kransen om den mond. Deze voelers 

 zijn donkerder of lichter violet gekleurd. Bijna altijd kan men 

 im tusschen deze talrijke voelers van onze zeeroos twee of 

 soms ook wel meer kleine zeer sierlijke vischjes vinden, die 

 onvermoeid daar tusschen rondzwemmen. De diertjes hebben 

 twee rugvinnen, waarvan de voorste met stekelstralen voorzien 

 is: de grondkleur is oranje, met drie breedc helderwitte 

 dwarsbanden , één vlak achter den kop , één midden over het 

 lichaam , en één aan het begin van den staart. Deze witte ban- 

 den en ook alle vinnen hebben aan den rand een smallen zwarten 

 zoom. Deze zoo aantrekkelijke en uiterst levenslustige diertjes 

 voelen zich zoo veihg tusschen de met milloenen netelorganen 

 voorziene voelers der groote zeeroos, dat zij deze in geen geval 

 verlaten. Tracht men de diertjes met een stokje te verdrijven, 

 zoo vluchten zij overal tusschen de voelers door , maar zijn van 

 hunne gastvrouw niet weg te krijgen. Zelfs, wanneer men de 

 geheele zeeroos uit het water neemt , blijven de vischjes op de 

 zeeroos liggen en laten zich op die wijze gemakkelijk uit het 

 water tillen. Het groote voordeel , dat onze vischjes van hun 

 eigenaardig verblijf trekken is natuurlijk hierin gelegen, dat zij 

 tusschen de voelers der zeeroos niet door de grootere visschen 

 vervolgd worden. Brengt men de diertjes alleen, zonder hunne 

 bescherming, in een aquarium, waarin zich grootere visschen be- 

 vinden , dan worden zij bijna dadelijk door de laatste verslonden. 

 Merkwaardig is het dat onze kleine vischjes zelf in het geheel 



