( Gi5 ) 

 grond bevvonen welke ecrlijds door de Kercls is bevolkt 

 gewordcn. 



Wat ons nog aan kcnnis onfbreekt, om met zekerlieid 

 de wetten en zeden der Kerels te beschrijven, zou men 

 kunnen volledigendooraanvullingen uit de Angel-Saksiscbc 

 wetten; maar daarbij mag men niet vergeten, dat de An- 

 gel-Saksen, na de verovering van Engeland, hun volksrecbt 

 merkelijk bebben moeten wijzigen en inkrimpen, om de 

 overheid van den koning te versterken, aangezien zij te 

 voren nooit koningen of waarlijk beerschende boofden 

 hadden gekend (1). 



De Kerels van Vlaanderen waren allen vrije mannen , en 

 kenden geene slavernij nocb ambtelijke onderschikking. 



Wat wij nu eene Gemeente noemen, biet bij hen eene 

 Minne, dit is vriendschap (2). Eenige of vêle zulkerMmnen 

 vormden een Ambacht. 



Tôt het beredderen der openbare zaken, kozen zij, bij 

 algemeene stemming, hunne bestuurders, keiirmans of 

 keurheers. Dezen zalen insgeb'jks in de Vierschaar en von- 

 nisten over misdaden en overtredingen. 



Telken jare, kwamen de afgevaardigden der Ambachlen 

 te zamen in eenen landraad , welken zij de Eoop noemden, 

 om over de belangen van Kerbngaland te beraadslagen, en 

 vast te stellen welke geldelijke bijdrage elke Minne in den 

 gemeenen schat zou le storten bebben (3). 



(1) Non enim habent regem antiqui Saxones. Deda I. V. C. II. 



(2) « Le mot commune est relativement moderne; celle chose s'appe- 

 lait : Minne (amitié). « 



V. Derode, Ann. des FI. de Fr., i. VIII, p. 96. 



(5) « Le /7oop était une assemblée populaire ,où se discutaient tous les 

 intérêts politiques de la population flamande maritime. '^ 

 V. Derode, Ann. des FI. de Fr., t. III, p. 113. 



