( 622 ) 



hem daarom verraderlijk hel leven, terwiji hij in Sinl- 

 Donaaskerk, te Briigge, zat le bidden. 



Tôt nu toe hebben, buiten den heer Kervyn de Letten- 

 hove, degeschiedschrijvers de moord van graaf Karel ten 

 laste gelegd van zekere graanopkoopers, die zich wilden 

 wreken omdat hij hen gedwongen had , het opgekochte 

 graan tegen verminderden prijs aan het hongerige volk af 

 te staan. 



Daarvan is volstrekt niets. 



Er bestaat eene Latijnsche kroniek van zekeren Ga!- 

 bertus, die op den dag der moord van Karel-de-Goede in 

 deBurg van Brugge tegen woordig was, en de voorvallen, 

 welke er op volgden, heeft bijgewoond. 



Deze Galbertus zegt van zich zelven : « Te midden der 

 gevaren van zoo vêle nachten en de gevechten van zoo 

 vele dagen, ik, Galbertus, beroofd van het middel om te 

 schrijven, heb op mijne tabletten de voornaamste dingen 

 aangeteekend , in afwachting dat ik het verhaal, dat ik 

 nu doe, in orde kon brengen volgens de gebeurtenis- 

 sen (1). » 



In de kroniek van Galbertus is er geene spraak van 

 graanopkooperij of van jets dergelijks. Volgens hem is 

 Karel van Denemarken wel degelijk vermoord geworden 

 door lieden die beweerden vrij te zijn geboren, en welke 

 de vorst wilde dwingen zich dienstbaar te erkennen, diens- 

 volgens door Iverels. 



Na van den stamvader der moordenaars gezegd te heb- 



(1) Vîta beati Caroli boni Comitis Flanclriae martyris, auctore Gal- 

 herto, notario Brugensis (Act. SS., t. I",p. 179). 



Wij bebben de Fransche verlaling benuUigd, welke Guizot ervan geeft 

 in de Collection des mémoires relatifs à Vhistoire de France, t. VIII. De 

 aanlialing bevindl zich daar op bladz. 503. 



