( 625 ) 

 ben : « miles Erembaldus de Furnis natus, » legt hij Ber- 

 tulf, oom van den moordenaar, de volgende woorden in 

 den mond : 



« De graaf vvil mij mel mijn gansch maagsciiap in 

 dienslbaarheid leggen , bij de oude lieden inlichtingen 

 nemende, om te weten of wij zijne slaven (serfs) zijn; 

 maerhij zoeke zoolang hij wil, wij zijn vrij en zullen bel 

 altijd bbjven : er is geen mensch op aarde die ons diensl- 

 baar kan maken (1)! » 



Vêle andere bewijzen nog bebeist de kroniek van Gàl- 

 bertus, doch deze hier aan te halen, ware overbodig. 

 Karel van Denemarken is wel zeker het slacbtofTer ge- 

 worden van lieden wier persoonlijke vrijbeid men wilde 

 vernietigen ; en buiten de Edelen en Kerels , bezaten als- 

 dan geene anderen zulke vrijbeid. 



ïn aile geval vervvekte deze wreede moord in gansch 

 Vlaanderen eenen kreet van verontwaardiging en vvraak- 

 zucht. 



De ridders namen deze gelegenheid te baat om hunnen 

 haat tegen de Kerels den teugel te vieren; en , onder voor- 

 wendsel dat allen medeverantwoordelijk of medeplichtig 

 aan de misdaad waren , deden zij geheel het land tegen 

 hen opstaan , zwerende in hun gemoed dat schuldigen en 

 onschuldigen voor de ijselijke euveldaad zouden boeten. 



Een raachtig léger trok op tegen Brugge , waar binnen 

 de Erenibalds zieh hadden versterkt. Yerraden en over- 

 vallen, vloden zij met eenige honderde Kerels op de Burg, 

 en daar boden zij zulken onversaagden en langdurigen 

 legenstand, dat zij hunne vijanden zelven tôt bewonde- 

 ring dwongen. 



(1) Galberlus, p. 233. 



