( 624 ) 



Toen zij reeds gedurende drie weken als ware leeuwen 

 zich hadden verdedigd,en herhaalde bestormingen hadden 

 afgeslagen, kwam de koning van Frankrijk in persoon naar 

 Brugge, aan het hoofd van een ongewoon maclitig léger, 

 om den moord van zijnen bloedvenvant Karel te wreken. 



De Kerels worstelden met de woede der wanhoop tegen 

 deze ontzaggelijke heirkracht; zij verloren opvolgend, en 

 telkens na bloedige gevechten, de buitenmuren , bet pa- 

 leis des graven, het kloosier en de kerk van S*-Donaas, 

 gebouwen die binnen de Burg besloten waren. 



Eindelijk door deze immer vernieuwde aenvallen bijna 

 gansch weggesmolten , werden zij op S*-Donaas toren ge- 

 dreven, van welks gaanderijen zij hunne vijanden met 

 allerlei werptuigen , ja , met stukken der verbrijzelde klok- 

 ken poogden le verpletteren. 



De koning van Frankrijk, over zulken hardnekkigen 

 wederslandverbolgen, deedden toren ondermijnen.Slechts 

 toen deze begon le waggelen en dreigde omverre te stor- 

 ten, boden de Kerels aan, zich over le geven, op voor- 

 waarde dat men hen door rechters zou doen onderhooren , 

 en degenen die niet medeplichtig aan den moord waren , 

 zou toelaten hunne onschuld de bewijzen. 



Dit hun toegeslaan zijnde , kwamen zij met vertrouwen 

 van den loren , en werden naar de gevangenis geleid. 



Van eenige honderde Kerels , die de verdediging der 

 Burg hadden begonnen, bleven er nog slechls acht-en- 

 twintig over! 



Gedurende veertig dagen hadden zij wederstand ge- 

 boden aan de vereenigde heirkrachten van Frankrijk en 

 van Vlaanderen... 



Tn stede van ze le vonnissen, zooals men hun had be- 

 loofd, brachl men ze, eenige dagen later, een voor een op 



