( 630 ) 

 liet lot had beslist : de vorstelijke raacht zou voortaan 

 geene andere wet dan den willekeur erkennen, en de 

 staatsreden zou zelfs het aangeboren menschelijk recht 

 verzwelgen. 



Nog eens liepen de Kercls te wapen, in het jaar 1427. 



De liertog Philips van Bourgonje, ongetwijfeid spot- 

 tender wijze bijgenaamd de Goede, wilde de bewoncrs der 

 Ambacbten nieuwe wetten opdringen, die geheel in strijd 

 waren met hunne onde rechten. 



Na eenige vruchtelooze pogingen tôt overeenkomst, be- 

 sloten de Kerels uit twee-en-vijftig dorpen tôt den opsland, 

 en brachten meer dan 8,000 man ten velde, onder bevel 

 van Hanne Mettenbaerde (Jan met den baard) en Arnold 

 Kieken. 



De hertog zond 5,000 wel afgerichte krijgsknechten 

 tegen hen af ; doeh zij sloegen dit kleine léger op de vlucht 

 en veroverden de stadCassel en het sterke slotReneschure. 



Over deze nederlaag zijner lieden verbolgen, bracht de 

 machtige hertog zulk ontzaglijk léger te zamen, dat de 

 Kerels, overtiiigd dat zij nutteloos zouden pogen weêr- 

 stand le bieden, zich onderwierpen en de nieuwe wetten 

 uit de handen des vorsten ontvingen (1). 



Na dit tijdstip gewaagt de Geschiedenis niet meer van 

 gebeurtenissen , waarin de Kerels eene bijzondere roi 

 vervullen. Wel blijven de Ambachten bestaau, wel be- 

 houden de Kerels der omstreken van Brugge een eigen 

 bestuur ; maar de weinige rechten welke zij tôt het einde 

 der vorige eeuw genieten , zijn hun door den vorst toege- 



(I) Zie het omslandig verhaal van deze laatste poging der Kerels, door 

 \. Desplanque, in ôe Annales des Flamands de France, t. VIII, p, 218. 



