tibus 2 subconniventibus, stylo a basi ad medium piloso. Cum 
ceteris Ulicis speciebus a b. Webbio (Otia hisp.) optime descriptis 
et .delineatis minime conjungi potest, quare, nisi forte U. canes- 
céntis forma umbrosa et vernalis, quod ulterius in vivo Skt si ren 
erit, sine dubio nova species habenda est. 
20. Åstragali duae, in flora Almeriensi nuperrime detectae, ad 
species Algerienses pro flora Hispanica novas esse referendae mihi 
videtur, etsi, quod dolendum est, specimina utriusque speciei ad deter- 
minationem omnino tutam haud sufficiunt, quare in locis indicatis 
ulterius inquirendae sunt: 
a) Astragalus geniculatus Desf. In promontorio Cabo de 
Gata, Apr. 1876 (Winkler)! prope oppidum Almeria (Huter, Porta 
et Rigo)! Specimina utroque loco lecta fructibus carebant, sed quan- 
tum in statu florigero judicare licet, omnino cum planta Algeriensi 
conveniunt. 
b) A. edulis DR. In alveo rivuli exsiccati prope Almeria . 
rarissime (Huter, Porta et Rigo), specimina fructifera! Legumen et 
semina tam descriptioni quam speciminibus in hort. bot. Haun. cultis 
bene conveniunt, sed planta culta in omnibus partibus robustior, 
foliolis multo latioribus, glabrescentibus (nec, ut in pl. Almeriensi, 
dense cano-puberulis).  Ulterius observanda et cum speciminibus 
Ålgeriensibus, quae videre mihi non contigit, comparanda ! 
