Anatomische Untersuchung u, s. w. 669 



vom cruralis gehen, und zwar in Form mehrerer kurzer 

 Aestchen. 



Dann fährt er fort; 



„Et ex nervo proprio arteria femoralis nervös accipit, qui 

 a tertio pari nervorum lumbalium enatus, nervo crurali modo 

 longiori modo breviori spatio laxe tantum imcumbens, extra 

 ligamentum Poupartii quam primum ad arteriam cruralem accedit 

 et illam phiribus surculis amplectitur, (vide Joannes Adamus 

 Schmidt in libro suo: Commentarius de nervis lumbalibus 

 eorumque plexu anatomico-pathologicus cum quatuor tabulis 

 aeneis Yindebonae 1794), quorum unus in posteriore arteriae 

 cruralis parte ante musculum pectineum ad arteriam femoris 

 profundam flectitur et divisa omnes huius arteriae ramulos 

 comitatur. Surculi arteriae cruralis superficialis inter venam et 

 arteiiam cruralem descendentes ramulos huius arteriae tunicis 

 admittunt, qui multimodo illam circumdantes, partim in tela 

 cellulosa partim in tunicis arteriae ipsis evanescunt. Ad arte- 

 rias femoris circnmflexas nullos ex nostro nervo ramulos per- 

 scrutari valui. Ab nervo sapheno, qui in externa arteriae 

 cruralis parte descendlt, nervus arteriae crurali proprius non- 

 nullorum surculorum augmentum capit. 



Tertia parte inferiori femoris, ubi arteria cruralis musculum 

 adductprem magnum perforat, ramus ex nervo obturatorio, inter 

 musculum adductorem brevem et magnum descendens vices 

 nervi modo descripti suscipit. Hie nervus continuatione tenui 

 nervi arteriae cruralis proprii auctus, totam arteriam popliteam 

 comitans usque ad inferiorem popliteae partem decurrit, qua 

 via non solum arteriam popliteam nonnullis surculis complecti- 

 tur, qui instar manus, quae corpus quoddam rotundum com- 

 prehendit. tunicae externae arteriae arctissime adhaerent, sed 

 etiam arteriis articularibus cuique ramulum cum illa conjuncte 

 decurreutem tribuit. Truncus nervi ipse arteriae popliteae 

 adhaeret et quia arteriae, ceteris partibus exceptis, destinatus 

 est, nervus arteriae popliteae proprius apte nominari potest. 



Hie nervus desinit illo loco, quo arteria poplitem relin- 

 quens, in arteriam tibialem anticam et posticam discedit, quae 

 propriis nervis utuntur. 



