34 



nezen , welke, ongeveer 22 jaren geleden, begonnen zijn den 

 grond in de nabijheid van Priangan te bewerken. Deze wordt 

 op eene veel grootere en meer regelmatige schaal gedreven dan 

 de boven vermelde en Pariko genoemd. 



Na het terrein behoorlijk onderzocht en goed bevonden te 

 hebben en bekend geworden te zijn met de diepte , waarop 

 zich hetgoudhoudende konglomeraat bevindt, leggen de Chine- 

 zen op den goed afgebakenden grond en dwars door eene 

 vallei heen eenen dam of dijk , welke tot eene hoogte van 

 twee tot zes vademen opgehoogd wordt. Hierdoor wordt 

 natuurlijk het in deze vallei stroomende riviertje in zijnen loop 

 tegenhouden en rijst , waardoor men dan een groot gedeelte 

 van het jaar, ten minste stellig de ganscbe regenmoesson, van 

 overvloedig water, voor het afwasschen van het goudzand be- 

 noodigd , verzekerd is. Deze dijken zijn stevig gemaakt en aan 

 den waterkant met paalwerk of allang-allang bekleed , soms 

 ook wel met planken bevestigd , om de groote watermassa 

 genoegzamen tegenstand te kunnen bieden. Met de grootste 

 zorg en moeite wordt elke beek of bron naar zulk eenen vij- 

 ver heen gevoerd en dikwijls niet opgezien tegen den arbeid 

 om eenen veertig voeten hoogen heuvel, welke een riviertje van 

 eene andere vallei tegenhoudt, door te graven , ten einde ook 

 dit water naar het reeds tegen den opgeworpen dijk staande 

 aan te voeren. Heeft nu de vijver het benoodige water ontvan- 

 gen om gedurende eenigen tijd met vrucht te kunnen werken, 

 zoo wordt boven op den dijk eene soort van afloop gemaakt 

 om het overtollige water weder in zijn vroeger bed te laten 

 afvloeijen, of, waar zulks niet geschiedt, eene geul uitgegraven 

 om tot hetzelfde einde te kunnen dienen ; bovendien is zulk 

 een dijk met een of twee sluizen voorzien , welke, zooals la- 

 ter blijken zal , de werkplaatsen van het benoodigde water 

 moeten voorzien. Verder worden op het afbellende terrein 

 verscheidene smalle doch diepe grachten gemaakt, totdat men 

 op den goudhoudenden grond gekomen is, en daarna nog die- 

 per gegraven, tot dat men de naast bij liggende laag, bestaande uit 

 de reeds vroeger aangehaalde klei (schicferthon) bereikt. Deze 



