T6 



afsterven vaneen liarer voortrelï'el ij ks(e leden ;, \vijlcn 

 den heer J. Van lÏEuiNiiNGEN. Wij en allen die hem 

 kenden koesterden van dezen jeu(jdif|en en onver- 

 moeiden onderzoeker der natuur grootc vervï^achtin- 

 gen, doclr liij ontviel ons reeds ^ toen die verwach- 

 tinoen zicli pas bejjonnen te verwezenlijk^'n. Wij 

 hebben gemeend aan de nagedachtenis van Van IIeij- 

 NiwGEN verschuldigd te zljn^ het korte levensberigt^, 

 wat in ons tijdschrift is opgenomen. 



Ik ben genaderd aan het einde van dit verslag. 



Ons halfjarig beslaan heeft reeds goede vruchten 

 gedragen. Het voegt ons thans M. H. op het docr- 

 geloopen tijdvak terug te zien^ niet met zelfvoldoe- 

 ning^ maar met den vasten wil , om elk dergelijk 

 tijdvak wat ons wacht _, althans niet Tuinder yruchi" 

 baar te doen zijn in goede uilkomsten. 



Wenden wij daarom verder onze krachten aan^ 

 ieder met de middelen die hij beschikbaar heeft of 

 zich te scheppen weet, ieder vooral in de speciali- 

 teit^ die de studie zijner keuze uitmaakt of tot welke 

 zijn stand of betrekking in de maatschappij hem het 

 meeste is leidende. 



De natuurkundige wetenschappen zijn elke op zich- 

 zelve van zoo grooteu omvang, dat leeftijd en talen- 

 ten van één mensch naauwelijks toereiken, niet alleen 

 tot hare volledige beoefening maar zelfs tot de vol- 

 ledige studie van een tak eener wetenschap. Slechts 

 door eene verdeeling der krachten kan alzoo bereikt 

 worden de groote wetenschapelij ke eenheid, waarnaar 

 ons aller streven moet zijn ; even als in het industriële 



