lis 



len , «lie de Oosi-Indische bezittingen van den staat aanbieden aan liaic 

 werkzaamheid en energie. Ten iwcede , dal de voordeelen , welke hel te 

 sluiten konlrakt of de kontraklen van yerjiaciiling \ernioedelijk zullen af- 

 werpen , niet voor de natie zullen verloren gaan, jriaar door haar, niet 

 door •vreeindeiiugen , worden genoten. 



^ 7. Ook omtrent den prijs, waarvoor de linmijnen van Hanlca en Tiil- 

 liton aan partikulieren zouden kunnen worden afgestaan , zonder dat de 

 staat er eenig noemenswaardig geldelijk verlies bij heeft, zijn door de kom- 

 missie eenige berekeningen gemaakt, die hieronder volgen. 



Volgens opgave van liet gcuernal-sekretajiaat bij hel departement van ko- 

 loniën , is de laatste Indisclie verantAVoording van B,anka-X\n , aldaar aan- 

 wezig , die, welke over de jaren 1840 tot en met 18d6 loopt. Deze ver- 

 antwoording wordt als bijlage tot dit rapport gevoegd. Daaruit blijkt, dat 

 in die jaren op liattka ingekocht is eeue hoeveelheid van 428,492 pikols , 

 hetgeen per jaar bedraagt Gl, 213 pikols ; dat in 1842 de minste hoeveel- 

 heid, namelijk 40,905 pikols, is verkregen, en in 1846 de meeste, na- 

 melijk 74,878 pikols. 



Volgens de verslagen van den handel en de scheepvaart van Java be- 

 droeg de uitgevoerde hoeveelheid tin in de jaren 1839 tot en met 1848 

 613,448 pikols, of gemiddeld 61,345 pikols 'sjaars. 



- Uit de overgelegde stukken blijkt, dat vroeger steeds maar op eene mid- 

 delbare hoeveelheid van 60,000 pikols 'sjaars werd gerekend. Uit hoofde 

 echter de drie laatste jaren meer hebben opgeleverd , acht de subkom- 

 missie het geraden, om de jaarlijksche hoeveelheid, dooreen, op 70,000 

 pikols aan te nemen. 



Wanneer men de opgave der tinproduktie op Banka van den heer Ceoocke- 

 wiT tot basis neemt, ook die der drie laatste jaren, welke maar bij ra- 

 ming schijnen te zijn aangenomen , dan is die produktie dooreen jaarlijks 

 geweest als volgt: in de laatste 10 jaren van 1840 tot en met 1849 65,195 

 pikols , in de laatste 8 jaren van 1842 tot en met 1849 66,018 pikols , in 

 de laatste 6 jaren van 1844 tot en met 1849 73,895 pikols, zoodat de kom- 

 missie vermeent, met het cijfer van 70,000 pikols 'sjaars al zeer nabij de 

 waarheid te zijn. 



Het is waar, de ramingen der drie laatste jaren, 1847, 1848 en 1849, 

 wijzen op zich zelve de enorme hoeveelheid aan van 230,800 pikols, of 

 dooreen 76,933 pikols 'sjaars, maar volgens hetgeen de heer Ckoockewit 

 deswege heeft gezegd, is zonder voorziening en eenige geldelijke opoffering 

 in volgende jaren op deze vermeerderde produktie geenszins te rekenen. 



Het is nogtans te verwachten, dat, bij eene bespoediging van den voor- 

 gestelden maatregel, de groote opbrengst der laatste jaren gunstig op den 

 pachtprijs zal werken , zoo zich voor het geheel gegadigden opdoen. 



Wanneer men de waarde dezer 70,000 pikols dooreen berekent, volgens 

 hetgeen in de jaren 1840 tot en met 1849 de hoeveelheid van 398,066 pi- 

 kols (welke voor nagenoeg drie vierden uit de leveringen van 1840 tot en 

 met 1846 afkomstig zijn te achten) hier te lande heeft opgebragt , na af- 

 trek der onkosten van vervoer van Java en van den verkoop in Nederland, 

 dan verkrijgt men, volgens de daarvan door het departement mede gedeel- 

 de aantooning (welke hierbij wordt overgelegd , benevens de berekening) 

 een gemiddeld provenu per pikol van ƒ 44.26, waarvan nog af te trekken 

 zijn de Indische kosten op den afscheep , bedragende , volgens de laatst 

 ingekomen begrooting, per pikol ƒ 0,47; blijft per pikol ƒ 43.79. 



Hierbij moet echter in het oog worden gehouden , dat deze middelprijs 

 is bedongen over eene geringere opbrengst dan 70,000 pikols 'sjaars, en 

 dat alzoo op eene vermeerderde konsumtie moet gerekend worden om eene 

 produktie van 70,000 pikols of daarboven tot denzelfden middelprijs te ver- 

 zilveren. 



Verder wordt opgemerkt, dat tot hiertoe maar i der gewone vracht van 

 J ava voor het tin is betaald , doch dat deze verhouding , bij verdere ver- 

 mindering der aigemeene vracht , of bij latere aanbesteding der vrachten , 



