294 



is de ontleede trachiet week en bezit eenen sterk zamentrekkenden, 

 zuurachtigen smaak. Met weinig moeite kan men daar eene 

 dunne bamboes eenige voeten er in doen doordringen. 



Een weinig lager dan deze openingen borrelt op talrijke 

 plaatsen, onder hevige gasontwikkeling, mineraalwater op, het- 

 welk in een ingedijkt bekken ter grootte van 8 voeten lengte 

 en 5 voeten breedte zich verzamelt. Ook ter zijde van dit bek- 

 ken is eene groote weiopening, waar het mineraalwater met 

 eene temperatuur van 91,3° F. = 32,95° C met hevigheid uit- 

 stroomt. Rondom dit bekken groeijen poespa-boomen en glaga. 



De barometer tot 0° temp. en den standaard herleid, wees 

 hier den 18den Oktober 1850 's morgens 9 uur 0,726 meter 

 bij 27° C luchttemperatuur ; de hoogte dier plaats is bijkans de- 

 zelfde, als die der reeds beschrevene warme bron Tjiberoeboe. 



In de bron is het minerale water helder, zuurachtig zamen- 

 trekkend van smaak en reukeloos (in de naar Batavia mede 

 gebragte flesschen , waarin bet gedurende ongeveer vier maanden 

 goed afgesloten bleef, was echter eene geringe reuk naar zwa- 

 velwaterstof niet te miskennen). Blaauw lakmoespapier werd 

 in de bron roodachtig gekleurd; bij het droogen aan de lucht 

 werd het weder blaauw, bleef evenwel eenen roodachtigen 

 schijn behouden; soortelijk gewigt 1,0006 bij 27,5° Cels. temp. 



Bij verwarming ontwikkelen zich gasblazen van koolzuur; bij 

 koking blijft het overigens in 't begin onveranderd; allengskens 

 echter verschijnt een vlokkig bruinachtig praecipitaat, hetwelk 

 verzameld en gewasschen, zich in salpeterzuur tot op eenige 

 kiezelaarde , zonder ontwikkeling van koolzuurgas , oploste en 

 een Altraat gaf, waarin slechts ijzeroxyde als basis bevat was. 

 Geen spoor van zwavelzuur was daarin te ontdekken. 



Het filtraat van het bruinachtige praecipitaat reageerde nu 

 duidelyk zuur, bezat eenen sterken aluinachtigen smaak, werd 

 door cyaanijzerpotassium blaauw gekleurd en gaf met ammonia, 

 na bijvoeging van chloorammonium, een praecipitaat van eenig 

 ijzeroxydehydraat bevattende aluinaardehydraat. Het ijzer in 

 het minerale water is dus slechts gedeeltelijk als koolzuur ijzer- 

 protoxyde daarin bevat. 



