802 



en de volgende niet kwantitatief bepaalbare stoften. 



Zwavelzure potassa. 



Koolzuur ijzerprotoxijde. 



Aluinaarde. 



Org. zelfstandigheden. 



Uit dit resultaat blijkt , dat het water groote overeenkomst 

 heeft met dat van Tjiratjas en van de warme bron Tjiberoeboe. 

 Het gehalte aan vaste deelen is echter grooter, en voornamelijk 

 is dit het geval met het chloorsodium-^éhalte, weshalve dan ook 

 de smaak meer zoutachlig is. — Van daar de naam dezer bron- 

 nen. 



Aardolie-wellen. 



Op hetzelfde terrein , dat ingesloten is door de heuvels Pan- 

 jaivoeang en Pondei , een weinig westelijker dan de bronnen 

 Ajer Assin (hierboven vermeld] , vindt men verscheidene wel- 

 len , welker oppervlakte met aardolie bedekt is. Gewoonlijk 

 is de aardolie als een dun vliesje op het water verbreid , met tJ 

 uitzondering van eene wel, gelegen aan de kleine rivier Tjipa- ■ 



noewan, welke eene vrij aanmerkelijke hoeveelheid daarvan 



■ 

 oplevert. 



Het water dezer wel is bijkans zuiver. Het bevat slechts i 

 zeer geringe hoeveelheden van zouten waaronder , voorna- 

 melijk koolzure soda en chloor sodium ; het soortelijke gewigt t 

 is 0,00007 en de reaktie naauwelijks zigtbaar alkalisch. 



De aardolie, op deze wel drijvende, is bij doorschijnend I 

 licht helder roodachtig bruin, bij opvallend licht gezien blaauw- 

 achtig graauw; reuk aangenaam doordringend; smaak balsa- 

 misch ; soortelijk gewigt 0,88805 bij 28^ Cels. temp. Door een i 

 brandend ligchaam laat zij zich moeijelijk ontvlammen; bij ver- 

 hitting ontwikkelt zij in 't begin eenen sterken rook, vervolgens i 

 kookt zij , ontvlamt en brandt met eene heldere , veel roet- 

 gevende vlam, tot op eene bruine harsachtige zelfstandigheid. | 



De konsistentie dezer olie is die van olijvenolie; zij toonde " 

 geene reaktie op lakmoespapier. 



