340 



hooren , welke uiterst ontevreden klinken. Overigens is het, 

 zooals gezegd is, slecht zeer zelden in dusdanige stemming; 

 meestal is hel tevreden en vrolijk en alle boosheid schijnt het dier 

 zóó vreemd te wezen , dat het de vijandelijke aanvallen zijner 

 kameraden in de meeste gevallen voor een bloot spel houdt, 

 zoo zelfs, dat het er zijne vreugde over te kennen geeft. Stelt 

 het zich eenmaal te weer, zoo heeft ook dat veel van scherts, 

 doch de anderen eerbiedigen het wegens zijne overwegende 

 en buitengewone behendigheid en in den regel volgt kort na 

 het uitbreken der kleine vijandelijkheden een formeel en zeer 

 koddig verzoeningstafereel. 



In de kleine apenkolonie heerscht een buitengewoon esprit 

 de corps; wordt een der apen aangegrepen, zoo verdedigen 

 hem de anderen. De orang oetan en de armaap (Hylohates leu- 

 ciscus) alleen mengen zich in dergelijke omstandigheden niet ; de 

 eerste uit egoïstische onverschilligheid , de andere uit vrees. 

 Cijnopitliecus niger daarentegen bemoeit zich wel degelijk en 

 op de levendigste wijze hiermede; hindert het wijfje, door 

 mij geobserveerd, de ketting, om den gemeenschappelijken 

 vijand te bereiken, dan werpt het op eene zeer behendige wijze 

 mat steenen naar hem , doch houdt ook oogenblikkelijk met 

 alle vijandelijkheden op , zoodra het gevaar verdwenen is en 

 zet zich dan aanstonds weder even zoo vriendelijk en ver- 

 genoegd ter neder als te voren. Bijzonder veel genoegen 

 toont het te bezitten in al wat veel geluid en beweging maakt; 

 van daar, dat het veel met zijn blikken bekertje speelt , het hoog 

 in de lucht slingert en luide juicht en springt als ten toppunt 

 van geluk , wanneer het met groot geraas weder ter aarde valt. 

 Zulks vindt evenzoo plaats als het na vele vruchtelooze po- 

 gingen gelukt , om eene in de nabijheid hangende lamp met 

 eenen steen te treffen, zoodat de scherven met kletterend geluid 

 op den grond vallen ; zijne stem heeft in dusdanige gevallen veel 

 overeenkomst met het geblaf van een' jongen hond ; het is ook 

 met een dusdanig geluid, soms ook met eenen dieperen, meer 

 in de lengte gerekten toon, dat het antwoordt , zoodra men het 

 uit de verte of van nabij bij zijnen naam noemt. Roept men 



