SSÏ 



vati den heer Van Lïjnden, met weglating van een gedeelte, 

 dat voor den lezer minder belangrijk is, en met bijvoeging 

 van al wat sedert veranderd is of mij anders voorkwam en 

 niet alle uitbreiding, die ik er aan kon geven. 



Bij het lezen van mijne toevoegsels (de noten op het stuk 

 van den heer Van Lijnden) zij men indachtig, dat die door 

 geen natuurkundige geschreven zijn en dat die reis door mij 

 geheel onverwachts en niet voorbereid is moeten ondernomen 

 worden: het laatste toch mag niet overbodig geacht worden, 

 wanneer men naar een land gaat, waar slechts weinig Euro- 

 peanen geweest zijn en dat zoo weinig bekend is. Zij toch, 

 die met een wetenschappelijk doel het binnenland bezocht heb- 

 ben, zijn zoo ver ik weet, alleen de majoor G. Mulleu, de 

 kolonel De HENaic[, de luitenant Von Kessel, Dr. Schwaner en 

 de heer Van Lijnden. 



De majoor Mulleu voer in 1824 tweemaal de Kapoeas op, 

 met het doel om dwars door Borneo naar Koetei te gaan; hij 

 keerde echter terug, zonder dat plan volvoerd te hebben. De 

 tweede maal drong hij door tot de Soengei Atong , (ongeveer 

 IISI*^ o. 1.), waar rotsen de vaart bemoeijelijkten. Later 

 trachtte hij dezelfde reis te doen omgekeerd van Koetei uit- 

 gaande, doch werd onderweg, volgens berigten door Von 

 Kessel gegeven, bij de riviGi' Boengha , een tak van do, Kapoeas, 

 vermoord. Dit schijnt alles te wezen wat men van de beide 

 reizen van Mulleu weet. 



De Henrici ondernam in 1830 of 1831 eene reis naar 

 de binnenlanden van Pontianak. Velen daar herinneren zich 

 nog den onvermoeiden verzamelaar van alles wat het land uit 

 de drie rijken der natuur oplevert. Ongelukkig zijn die ver- 

 zameling en het verslag van zijne reizen voor ons verloren; ^ 

 de eerste door het vergaan van het schip waarin zij geladen ] 

 was , in 1832, digt bij Borneo'' s westkust , het laatste door 

 zijnen kort daarop gevolgden dood. 



De heer Von Kessel was belast met de opname van het 

 stroomgebied der Kapoeas. Hij heeft daartoe het land, meer 

 dan eenig ander, moeten doorkruisen en van hem zou dos 



