Ö48 



scheidcne lagere geïsoleerde loppeii. De bovenlanden van Lan- 

 dak en Sangouw zijn waarschijnlijk licl lioüf^sle land op de 

 Westlcusl. 



In Taijan : de Tidtujkandang , op de grens van Lundali. 



In Meliouw: de Bloengci. 



In Sangouw: de Soenjang bij Soengkoeng en bezuiden dezen 

 eenige toppen, welke de grens van Landak uitmaken; 



de Panarissei, over welken de scheiding van 5araiüaA: loopt; 



de Reiüoean, welke Sangouw van Sndoeng scheidt en nage- 

 noeg in ééne lijn o. en w. met den Senjang en den Jicntoe- 

 ang ligt, makende de laatstgenoemde de grens nil (usschen 

 Sangouw en Landak; 



de Besie op de grens van Blüang; en bezuiden de Ka- 

 poeas, de dubbele bergrug Biang , welke bij de uitwatering 

 van het riviertje van denzelfden naam tot aan de Kapoeas 

 daalt. 



In Sekadoiiw : de Mahm, de grens van Mattan; 



In Sepouio: de Koedjouw en Sabrang. 



In Sintang: de Boekit Klam en verscheidene anderen. 



In Silat: eene lange heuvelrei aan den linkeroever der Ka- 

 poeas bij Poenei, en hooger op verscheidene onbeduidende geheel 

 op zich zelven staande toppen en heuvelrijen, welke geene ver- 

 dere vermelding behoeven. 



Bij Djonkong is een dubbele door eenen zadelrug verbonden 

 berg, Sindara genaamd, merkwaardiger door zijne gedaante 

 dan door de hoogte, welke waarschijnlijk minder bedraagt dan 

 die van een' der bovengenoemden. De Madei, 3 a 4 dagen 

 boven Boenoet, moet vrij hoog zijn. Uit dezen ontspringt de 

 rivier van denzelfden naam. 



Aan de n. grens van het dal der Kapoeas heeft , zoo als reeds 

 gezegd is, de aanmerkelijkste verheffing van den bodem plaats 

 naar de zijde van Landak en Sangouw. In Sintang is zij veel 

 geringer en verder oostelijk bespeurt men ze bijna in het ge- 

 heel niet. Het lage land in de omstreken van Soehakl en Sa- 

 limbouw strekt zich noordwaarts bijna waterpas uit tot het aan 

 den voet van den Pahan en Batang Loepar stuit. 



