UQ 



gouw tot aan de Kapoeas, waar zij hare uitwatering heeft bïj 

 de hoofdplaats. Van alle takken van de Kapoeas heeft deze het 

 grootste verval. In de westmoesson is zij voor praauwen van 

 4 a 5 kojangs tot Gallei {Moeara Bedoewéi] bevaarbaar , verder 

 op tot Paus nog voor praauwen van één kojang en boven Paus: 

 kunnen alleen kleine sampans van Vo kojang gebruikt worden. 

 Tusschen Gallei en Paus zijn vele droogten (mabokh), steen- 

 blokken en banken of platen van keisteenen, ook enkele riams, 

 maar van weinig beteekenis. Met rijst geladene praauwen van 

 Paus worden door den stroom soms tegen de steenen aange- 

 slagen, zoodat zij omkantelen. Drijfhout en geheele bam- 

 boehalmen , welke door den stroom van den oever weggerukt 

 zijn en zich aan de krommingen van de rivier vastzetten, be- 

 lemmeren ook de vaart. 



Voornaamste zijtakken van n. naar z. 



Regteroever. 

 Bedoewéi bij Gallei. 

 Illei. 



Meroewi. 



Linkeroever 



Si Babei. 

 Jomongko 

 Tjinta. 

 Soengei Sida, 



Kamajan. 

 Ribouw. 

 Kinsam» 

 Boenti. 



Majouw. 



„ Sadoewa (met zwart water). 



„ Mongkiang of Merengkiang; 



deze, de voornaamste, ontspringt aan de grens van Sekadouw en 

 Blitang en heeft ook zwart water. In de Bangkatat , een tak 

 van de Merengkiang , zeggen de Inlanders dat warme zwavel- 

 bronnen zijn. 



De Eadoekoel y alleen als grens tusschen Sangouw en Seka- 

 douw belangrijk. 



