weinigen en eene buitengaanderij is er in het geheel niet. 



De huizen van de Dajah Malo hebben bij de 100 vademen 

 lengte, en zijn ook veel breeder dan de Sangouwsche ; ze zijn 

 meer dan 20 voet boven den grond verheven. Midden door 

 het huis loopt een smalle gang, aan welks beide zijden de 

 lawangs of afzonderlij Ite vertrekken zijn, veel grooter en rui- 

 mer dan in Sangouw. Op zekere afstanden is tusschen de ver- 

 trekken eene vrije plaats opengelaten, meteenen haard, boven 

 welken schedels droegen en welke de eigenaardige plaats is van 

 het hoofd, dat hier beraadslagingen houdt en vreemden ont- 

 vangt. Het huis is van alle kanten gesloten en de trap, welke 

 onder het huis aangebragt is, komt door eene opening in den 

 vloer uit, nabij de plaats van het hoofd. De trap bestaat uit eenen 

 ingesneden' boomstam, waarvan het boveneinde in de gedaante 

 van eenen dwerg of van een menschenhoofd ruw is uitgehou- 

 wen. Des nachts wordt de opening van den trap gesloten 

 door eene zware plank , waarop een kaaiman is ingesneden. 

 Zoodanige afbeeldingen van den kaaiman vindt men ook langs 

 den wand en op de deuren , zoowel in het Sangomosche en 

 Siniangsclie , als hier. De geheele woning is voorts door eene 

 hooge ijzerhouten palissadering omringd en nog meer andere 

 voorzorgen worden genomen tegen de Dajah's van Batang 

 Loepar en de Maleijers van Boenoet. 



§ 9. Gemeenschap te ivater en te land. De natuur heeft de 

 onderlinge gemeenschap buitengemeen bevorderd door ontel- 

 bare groote en kleine rivieren (33) , maar behalve de natuur 

 heeft ook niemand zich veel om de middelen van kommunikatie 

 en transport bekommerd. Goede, gelijke wegen, 1 Vo vadem breed, 

 worden in de nabijheid der parits en Ghinesche woningen aan- 

 getroffen, maar zijn alleen van plaatselijk nut. De paden, welke 

 door de Maleische kampongs loopen, zijn zeer smal, ongelijk, 

 met gaten en modderig. De wegen der Dajah's zijn ook niets 

 dan smalle voetpaden door de bosschen, waar men niet eens 

 de moeite genomen heeft om de lagere takken weg te hou- 

 wen, zoodat men dikwijls gebukt moet gaan. Nu eens gaat 

 de weg door een moeras , waarin , wanneer het te diep is , 



