Ö91 



over. De Maleijers onderscheiden de huidziekten in 



A. 



Koer 



ah. 



B. 



KcduL 



1. 



11 



ajam. 



1. 



„ poelih. 



2. 



11 



boenga. 



2. 



„ andjing. 



3. 



11 



lossong. 







4. 



11 



hessi. 







Venerische ziekten zijn bij de Dajah's en ook bij de Maleijers 

 in de bovenlanden schier onbekend ; te Pontianak echter zijn ze 

 niet vreemd. Tot de gewone ziekten van den inlander behoo- 

 ren de koortsen, voornamelijk in de westmoesson en deze 

 houden dikwijls lang aan maar zijn niet kwaadaardig. Buik- 

 ziekten ontstaan niet zelden door slecht plantenvoedsel , en 

 doen in tijden van gebrek veel Dajah's omkomen. 



§ 6. Verstandelijke vermogens. Wil men de Maleijers ge- 

 looven , zoo staan de Dajah's op eenen zeer lagen trap , wat 

 hunne verstandelijke- vermogens aangaat. Dit oordeel schijnt 

 partijdig. In alle zaken van het dagelijksche leven toonen zij 

 veel verstand en een goed oordeel ; de zendelingen verze- 

 keren , dat zij vlugger van begrip zijn dan de Maleijers en in 

 korten tijd leeren lezen en schrijven. 



Hunne verstandelijke vermogens zijn echter weinig ontwik- 

 keld en hunne tegenwoordige levenswijze en de onderdruk- 

 king, waarin zij verkeeren, is daartoe ook niet gunstig. Een 

 eigen schrift hebben zij niet (35) en vreemde schrijfteekens zijn 

 hun ook onbekend. Van rekenkunde hebben zij geen begrip 

 en zij kunnen niets berekenen, dan hetgeen zij voor zich zien. 

 Afwezige voorwerpen vertegenwoordigen zij zich door houtjes 

 of steentjes. Zij die met de Maleijers of Chinezen meer in 



(35) Echter hebben zij vele overleveringen. Een daarvan is mij merk- 

 waardig genoeg voorgekomen om hier ter neder te stellen; zij is van de Dajah's 

 van Soenicoeng, die het noorden van Sangouiu bewonen. Eene menigte Dajah's, 

 was in eene groote praauw en kwam van waar weet men niet. Zoo op een 

 groot water drijvende, raakten deze Dajah's vast op den, tegenwoordigen 

 berg Soenjang en konden niet los komen. "Weldra zagen zij , dat het bij 

 hunne praauw droog werd en het water langzaam zakte. Toen zij nu allen 

 uit de praauw gegaan waren en op de klip stonden, en zij gevaar liepen 



