600 



zij zijn daartoe door geene belooningen over te halen , vast 

 overtuigd, dat zij er eene ziekte bij zouden oploopen. 



Aan de posten liunner deuren of op den weg, welke naar 

 hunne woning leidt (pangkalan) plaatsen de Dajah Sekajam hou- 

 ten, zeer ruw uitgesneden poppen van 1 tot 3 voet lengte, /towfo 

 genaamd. De Dajah Katoengouw doen dit alleen wanneer kinder- 

 ziekten of andere plagen heerschen en noemen deze ruwe beelden 

 ampatoeng. Zij hopen, dat de /iawfoe, zulk eene pop ziende, zich 

 vergissen zal en de pop in plaats van hen zelven zal komen kwel- 

 len. Deze ampatoeng of konto hebben niets met het wezen der 

 godsdienst gemeen, zoodi]s \an de ampatoeng \an Bandjer wordt 

 gezegd (Tijdschr. voor Neêrl. Indië 8^ jaargang 8^ aflevering). 



Sporen van hindoeïsme vindt men onder anderen in den naam 

 djewatq, (dewata) en in de onthouding van koevleesch. In de 

 bovenlanden echter schijnt voor de koe geene geheihgde vrees 

 meer te beslaan, ten minste heeft men mij te Silat verzekerd, 

 dat de Dajah's aldaar, zoo zij het krijgen kunnen, koevleesch 

 eten. Bij velen bestaat een vooroordeel tegen het vleesch van 

 herten; zij, meenen dat zij door daarvan te eten, zich aan 

 allerlei ongevallen [sial] en aan gek worden bloot stellen. 



Dat Hindoesche kolonisten of veroveraars , hetzij regtstreeks, 

 hetzij van Java of van elders, herwaarts overgekomen zijn en 

 zich hier eenigen tijd opgehouden hebben, bewijzen de monu- 

 menten, welke zij te Sangouw hebben achtergelaten en die be- 

 staan hebben uit eene ruwe Ganesa, eene nandi en een lin- 

 gam, welke thans allen verdwenen zijn. Deze voorwerpen 

 waren op eenen heuvel geplaatst, digt bij Sangouw, de Sekajam 

 opvarende regts, waar thans alleen sporen van eenen muur van 

 zandsteen overblijven. 



Aan dezelfde zijde, iets hooger op, is een (met kawi?) be- 

 schreven steen en -aan den overkant der rivier op den zooge- 

 naamden Mongo Batoe, waarop thans de benting van den pan- 

 gerang TEHBor: staat, vindt men eene menigte puin van gebak- 

 ken rooden steen (40). 



(■40) Van dit alles is nu niets meer over dan de beschreven steen Baioe 

 Sampei genaamd. 



