68^ 



Heeft de eene stam een of meer mensclien van den anderen 

 gedood, dan wordt het eenigen tijd later gewroken en er is 

 geen einde aan het moorden. Zoo gaan bijv. de Dajah Riboen 

 (Sangouio) sedert circa 100 jaren bij die van Pengoeivan (Ta- 

 jan) koppensnellen. De Dajah's van Tajan , de eenigsten , die 

 van geen koppensnellen weten , wreken zich door van tijd tot 

 tijd in groot aantal tegen de Dajah Riboen op te trekken en 

 hunne kampongs te verbranden. 



Dikwijls ook worden de Dajah's door de vorsten zelven aan- 

 gezet tot het mengajouw , omdat bij velen van die , slechts in 

 naam tot den islam bekeerde hoofden, nog de gewoonte bestaat, 

 dat bij sterfgevallen en ook bij Imwelijken eenige koppen ge- 

 sneld moeten worden (halioe). 



Ook worden op aandrijven en somtijds onder aanvoering 

 der vorsten grootere strooptogten, voornamelijk tegen de vrije 

 Dajah's ondernomen om slaven en buit te maken. Zoo klaag- 

 den bijv. de Dajah Katoengouw dat de pangeran Koening hen 

 dikwijls uitzond om in de Melawi en elders te gaan mengajouw, 

 zonder dat zij er eenig ander voordeel bij hadden, dan dat zij 

 de afgeslagene koppen mede mogten nemen , terwijl de pan- 

 geran zich de gevangenen, de buitgemaakte iampajans en het 

 koperwerk toeeigende (57). 



De Dajah's gaan met 3, 4 tot 10, en bij groote togten, soms 

 met 100 personen uit. Zij gebruiken daarbij alle mogelijke 

 voorzorgen om door den vijand onbemerkt en onbekend te 

 blijven en keeren eenen anderen weg terug dan dien zij geko- 

 men zijn, terwijl zij het vervolgen moeijelijk maken door ach- 

 ter zich randjoé's te planten. 



De vorsten trekken zich de moorden, door vreemde Dajah's 



(57) Terwijlikte Sintang v,'as, kwamen de Dajali Seberoeang van eenen togt 

 terug, die door hen met 1600 man naar do Boven-Kajan ondernomen was op 

 last van de vorsten van Sintang. Zij hadden 8 Dajah's van die plaats ge- 

 dood , doch slechts twee der koppen kunnen magtig worden. Zij zelve 

 hadden 7 dooden gehad. De aanvoerder, genaamd Matjan Tamlaga, had 

 zelf de koppen gesneld, en was daarvoor door den pangeran Eato met poe- 

 loet bestrooid, eene soort van eerbewijzing of belooning. 



