46 



meestal door de lijders van Pelantoengan tot nu toe gebruikt is , 

 was gemiddeld van deze zwaarte geweest. 



Smaak en reuk zijn reeds opgegeven. Blijft dit water eeni- 

 gen tijd in een glas staan, dan zijn smaak en reuk eenigzins 

 veranderd. Het zoogenoemde „jodiumachtige" is er bijgekomen. 



Het water is geheel helder , doch zet na ccnigen tijd een klein 

 nederplofsel af. Lakmoespapier wordt door hetzelve zwak rood 

 gekleurd , doch deze kleur verdwijnt spoedig in de lucht. 

 Bij het verhitten ontwikkelt het in het begin enkele gasblaas- 

 jcs ; later wordt het troebel en zet een gering nederplof- 

 sel af. Dampt men het water tot droogwordens toe uit, dan 

 verkrijgt men een witachtig hier en daar geelachtig zout, het- 

 welk zeer hygroscopisch is en door gloeijen door het verkoo- 

 len van eenige organische zelfstandigheden grijs wordt ; het lost 

 zich in gedestilleerd water grootendeels op. De weinige hierin 

 onoplosbare doelen zijn gedroogd geelachtig bruin. Door de 

 qualitatieve analijse zijn de volgende bestanddeclen gevonden. 



In het gekookt en gefiltreerd water: soda, kalkaarde, bit' 

 leraarde, chloor, jood, broom en zwavelzuur, 



In het gedurende het koken afgezet nederplofsel „ kalkaar- 

 de , bitteraarde , ijzeroxijde , sporen van aluinaarde, kieselaarde 

 en koolzuur. 



Behalve deze bestanddeelen bevat het water nog zwavelwa- 

 terstofgas. 



QUANTITATIEVE ANALIJSE. 



1. Bepaling der Vaste deelen. 



263,876 grm. water gaven 4,421 grm. zout. 



100 grm. water dus 1,67541 grm.; hiervan lossen zich 

 in gedestilleerd water wederom op 1,6701 grm.; dus blijven 

 bij gevolg onoplosbare delen ;:3 0,00531 „ 



1,67541 



2. Bepaling van het Jodiuin. 



■ 197,907 grm. water gekookt, gefiltreerd en met overmaat 

 van chloorpalladium behandeld, gaven bij 100° C. gedroogd, 

 joodpalladium wegende 0,016 grm. 



