139 



woog 0,004. Op lOO deelen zijn dus 0,4 pCt. ijzeroxijde bevat, 

 dat, afgetrokken van de gevondene 12,807 pCt, aluinaarde, ISj'iOT 

 pCt. overlaat. Eij dezelfde oplossing van 0,6715 gr., waaruit 

 de aluinaarde is bepaald , werd phosphas ammoniae gevoegd. 

 Het praecipitaat van ptiosphas magnesiae et ammoniae afgefil- 

 treerd , gedroogd en gegloeid, gaf aan phosphas magnesiae 

 0,084, dat is op 100 grm. 4,583 magnesia. 



Op 100 deelen van het mineraal , tijdens het geanalyseerd 

 werd, komen dus voor: 



41,5295 basisch water. 

 3,2000 hygroscopisch water. 



37,6580 zwavelzuur. 



12,4070 aluinaarde. 

 4,5830 magnesia en 

 0,4000 ijzeroxijde. 



te zamen 99,7775 



Bij de berekening der rationale formule, kon natuurlijk 

 het in het mineraal bevatte hygroscopisch water niet in reke- 

 ning worden gebragt en is tevens het ijzeroxijde, als de aluin- 

 aarde substituerende , voorgesteld geworden en bij de overige 

 aluinaarde opgeteld. 0,4 Fe^O^ wjrden gesubstitueerd door 

 0,2635 AP 03:12,4070 aluinaarde worden dus 12,6705. 



Gaat men nu na, hoeveel van elk der gevondene bestand- 

 deelen (het ijzeroxijde als aluinaarde voorgesteld^ , in 100 dee- 

 len der van hygroscopisch water bevrijde stof voorkomen , 

 dan vindt men. 



43,062 basisch water. 

 39,048 zwavelzuur. 

 13,138 aluinaarde en 

 4,752 magnesia. 



100,000. 



