154 



„ lastten en tol in de kim noderliepen. Mei xicn dag zagen 

 „wij de piek van Lobelolle (8" 12' Z.B., 123° 45' O.L.) op 

 „ het eiland Lomblen almede veel rook uitlaten Wij peilden 

 „ dezelve toen in Z. t. W. | W. en de piek van Koniba in 

 „W. t. N/' 



De Tankoeban Prahoe in October 1830. Ik beklom dezen 

 berg weder den 22sten October 1850, in het gezelschap van 

 de heeren P. J. Maier, Van Meverdcn en Koogaard, en even als in 

 1846, vanïjatter uit. De KawaRatoe was nagenoeg geheel in rust. 

 Slechts op drie plaatsen van den kraterbodem ontwikkelden 

 zich kleine dampmassa's, die zich echter niet hoog in den kra- 

 ter verhieven. In 18iG kon ik niet tot op den bodem des 

 kraters zien, doordien die toen nog geheel met hoog opbor- 

 relendcn modder bedekt was. Tijdens mijn jongste bezoek 

 was de bodem des kraters weder grootcndcels begaanbaar. 

 Ongeveer in het midden des bodems bevond zich eene wijde 

 kolk, die lot op eenige voeten beneden haren rand met water 

 gevuld was. Langs de bovenste gedeelten der wanden van den 

 krater j welks ontleede steenmassa's zich grootendeels weder 

 bloot voor het oog vertoonden, biocideneen aantal nog jeug- 

 dige Thibaudiën. Even zoo op den oostelijken kraterrand. De 

 oostelijke berghelling, welker geboomte door de uitbarsting 

 van Mei 1846 verwoest was, had nog bijkans hetzelfde som- 

 bere aanzien als 4 jaren geleden. Duizenden dorre doode 

 boomstammen, eenige voeten boven den bodem afgebroken, 

 herinnerden nog levendig de hevigheid der toenmalige eruptie. 

 Slechts hier en daar tusschen die dorre stammen schoten jeug- 

 dige boomen en varens op. 



Dr. P. Bleekbr. 



