174 



Aan de buiten- of eersle binnenbaai ligt eene kampong , 

 Lonfabc genaamd, en aan de westzijde van Massinama eene andere. 



Bij onze aankomst kwamen de verschillende hooiden bij ons 

 aan boord, ten einde de voorlezing te hooren van den lastbrief 

 van den sullhan van ïidore, wiens gezag zij erkennen; hetwelk 

 niet het geval is met de stammen ten oosten van de baai. Deze 

 hoofden , ongeveer tien in getal , waren gekleed in gebloemde 

 geele kabaai, broek en hoofddoek, welke kleeding zij, ten tee- 

 ken hunner waardigheid , van den sulthan ontvangen. 



De kampong Lonfabe, door eene uitstekende landtong in 

 twee deelen gescheiden, waarvan de westelijkste de grootste 

 is, ligt aan een doorloopend zandstrand onder hooge, schoone 

 boomen. Het eene gedeelte telt 20, het andere 13 huizen, 

 welke op palen boven het water gebouwd en door eene brug 

 gemeenschap met den oever hebben ; zij hebben alle dezelfde 

 gedaante en gelijken veel op eene omgekeerde sampan. 



Het dak loopt aan beide zijden rond af, in het midden met 

 eene rib , welke aan den zeekant nederwaarts gebogen is. Hier 

 loopt het dak in eene punt uit en eenigzins opwaarts; op 

 zijde komt het bijna tot aan den vloer. Aan de landzijde 

 is het dak regt afgesneden en steekt het buiten het eigenlijke 

 huis uit, aldus eene soort van gaanderij vormende, welke de 

 gewone verblijfplaats der vrouwen is, die zich hier met huis- 

 houdelijk werk bezig houden. De mannen houden zich meest- 

 al op aan de zeezijde, alwaar onder het dak even zulk eene 

 onafgeschoten ruimte gevonden wordt. 



Deze woningen zijn van versehillende grootte. Sommigen heb- 

 ben eene lengte van 60 a 70 voeten en indien men de daar bui- 

 ten uitstekende gedeelten mederekent, van ongeveer lüO voeten. 

 De geheele breedte is meestal 20 a 25 voeten, de hoogte van 

 het dak boven den vloer 12 a 15 voeten. Met hoog water staan 

 de huizen slechts even boven de watervlakte. De uitwendige 

 betimmering is van planken , de inwendige van planken of 

 kadjang, het dak van atap , op dwarsloopende ribben van 

 hout rustende. De vloeren zijn van dwarsliggende boomstammen 

 en takken , die ruw en onbevestigd op andere houten rusten, 



