188 



ongunstig uit, zoo zijn dezulken verpligt achter te blijven, 

 doch in het tegenovergestelde geval moeten zij mcdegaan , of 

 zij hiertoe genegen zijn of niet. 



Zooals hier boven is aangemerkt, kunnen de hoofden geene 

 straffen opleggen. Wordt er echter het een of ander misdreven, 

 dan bepalen de oudsten welke straf voegzaam is. Deze wordt 

 dan door de bevolking op den misdadiger toegepast. Over 

 het algemeen zijn de straffen mild en regtvaardig, waarvan het 

 volgende ten bewijze dienen kan. Een brandstichter wordt 

 met zijn gezin slaaf van den eigenaar van het huis. Hij, die ie- 

 mand moedwillig verwondt, moet hem een' slaaf ter vergoe- 

 ding geven. Een dief wordt gedwongen tot teruggave van het 

 gestolene met nog iets daarboven. Bij de verwoesting van eenen 

 tuin moet de schade vergoed worden. Die overspel bedrijft, 

 wordt beoorloogd tot aan zijnen dood of wel totdat hij door 

 eene zware boete de bcleedigde partij bevredigd heeft. Die 

 een meisje verkracht, moet haar huwen en den gewonen bruid- 

 schat van 10 slaven betalen. Bij overspel wordt de vrouw niet 

 gestraft en er is geene schande voor het meisje aan verbonden. 



Als een man trouwen wil, maakt hij de ouders van het meis- 

 je met zijne genegenheid bekend en moet hij, ingeval van goed- 

 keuring, eenen bruidschat betalen ter waarde van 10 slaven, 

 wordende iedere slaaf gerekend op 5 of 6 stukken blaauw lin- 

 nen van 3 gulden elk. Deze bruidschat moet in elk geval 

 betaald worden, hetzij het meisje jong of oud, schoon of lee- 

 lijk is, doch wordt door de ouders niet altijd even stipt in- 

 gevorderd. Welligt is deze gewoonte ingevoerd om alle jaloersch- 

 heid te voorkomen. 



De bruidschat , of althans een gedeelte daarvan , betaald zijn- 

 de, komen de aanstaande echtgenooten bij elkander in tegen- 

 woordigheid der ouders en gaan naast elkander zitten voor den 

 karwar, waarna de vrouw den man een weinig tabak geeft 

 en deze haar vervolgens wat sirih toereikt. Hierna geven zij el- 

 kander de regterhand en het huwelijk is gesloten en kan niet 

 anders ontbonden worden dan door den dood van een hunner. 

 Een hoofd is niet verpligt de dochter van een ander hoofd 



