189 



te trouwen doch kan zich elk meisje tot vrouw kiezen, onver- 

 schillig welke hare afkomst is. Dit gebruik doet mij vooron- 

 derstellen dat er onder hen geen verschil van geboorte bestaat. 



Ingeval eene vrouw als weduwe achterblijft, gaat zij tot den 

 broeder of tot de famihe van haren man over , die alsdan, 

 indien zij weder huwt , den bepaalden bruidschat ontvangt. 

 Laat de afgestorvene geene betrekkingen na , dan is de vrouw 

 zelve erfgename en keert tot hare eigene familie terug. 



Indien eene vrouw baren moet , blijft zij de laatste dagen te 

 huis, opdat haar dadelijk hulp verleend kunne worden. Wanneer 

 de tijd daar is, komen eenige vrouwen haar bijstaan en doen haar 

 voor het afgodsbeeld nederzitten. Twee van haar houden de 

 armen vast terwijl eene derde achter haar staat en haar koud 

 water op het hoofd giet, waarmede wordt voortgegaan totdat 

 het kind geboren is. Deze zonderhnge handelwijze brengt zel- 

 den nadeel aan moeder of kind toe. Dadelijk na de geboorte 

 wordt de navelstreng afgebonden en met een stukje scherpe 

 bamboe afgesneden. Daarna worden moeder en kind gebaad 

 en met kruiden ingewreven en krijgt de eerste wat voedsel. 

 Alsdan vereenigen de vrouwen zich aan een feestmaal. De 

 kraamvrouw wordt voor een vuur geplaatst om de genezing te 

 bevorderen. De vloeijng duurt somwijlen drie weken lang. Het 

 kind krijgt geen' naam voor dat het ouder is, wanneer de va- 

 der het den naam geeft, dien het behouden zal. 



Bij den dood van een opperhoofd verzamelt de bevolking zich 

 in het sterfhuis. Het lijk wordt gebaad, in wit katoen gewikkeld 

 en naar het graf gedragen. Het graf wordt ter diepte van vijf 

 voeten gemaakt en de karwar vertoond, die als de oorzaak van 

 den dood beschouwd en daarom met verwijtingen overladen 

 ■wordt. Het lijk wordt vervolgens in het graf nedergelaten, 

 ruslende met het oor op eene porceleinen kom of schotel. 



Eenige wapens en sieraden worden in het graf nedergelegd, 

 hetwelk digt gemaakt en met eene omheining en een dak van atap 

 voorzien wordt. Het afgodsbeeld wordt op het graf geplaatst en 

 blijft daar, totdat het door den tijd vergaan is. Na de begra- 

 fenis keert de bevolking naar het sterfhuis terug] en neemt 



