212 



lag geheel boven water. Naauwlijks waren wij, door cene flaau- 

 we koelte geholpen, benoorden den hoek gekomen of wij 

 vonden weder ankergrond in 14 vademen en veel minder stroom. 



Het schijnt dat deze, door het eiland gestuit wordende en 

 geenen anderen liitweg vindende dan door de naauwe straten 

 aan weerszijde, de diepe geul gevormd heeft, terwijl aan de 

 oostzijde , door de aanslibbing der rivieren , cene bank gevormd 

 is , die den stroom grootendeels bewesten het eiland voert. 

 "Wij liepen op ongeveer ^ mijl benoorden het eiland heen, bij- 

 na overal gelijke diepte vindende van 5 tot 7 vademen, naar 

 gelang van den afstand uit de kust. Eon breed rif, dat het 

 gcheele eiland omgeeft, lag geheel droog. Bij den oosthoek za- 

 gen wij zware branding op eene bank , gelegen midden tus- 

 schen den vasten wal en Koeroedoe, doch een zuiver vaarwa- 

 ter langs het eiland overlatende. Toen wij de kust langs zeil- 

 den , stonden vele inwoners op het strand naar ons te zien, 

 vooral toen wij den oosthoek omzeilden en voor de kampong 

 ten anker kwamen. 



Hier lagen wij in 4 vademen zandgrond op 2 of 3 kabellengten 

 uit den wal. Eene sloep ging derwaarts. De inwoners wachtten 

 die op het strand af, allen gewapend doch zonder iets kwaads 

 te doen. Een praauwtje, waarin het hoofd en drie mannen, kwam 

 op zijde, doch niemand durfde over te komen. Zij verwij- 

 derden zich spoedig en keerden naar het strand terug. Eenige 

 geschenken van koralen en doeken scheen hun de vrees te be- 

 nemen , zoo dat zij de wapens weglegden, doch zij bleven op 

 den 'voet volgen, evenwel hulp biedende zooveel in hun ver- 

 mogen was. Toen zij zagen dat de doctor zich onledig hield 

 met het zoeken van schelpen en bloemen bragten zij hem er 

 van alle kanten en begeleidden hem weder naar de sloep. Het 

 nachtschot, dat des avonds gedaan werd ten einde hun eerbied in te 

 boezemen, scheen hen zoo verschrikt te hebben, dat zij alle hunne 

 zaken van waarde bij een pakkende, des nachts vertrokken en zich 

 denkelijk naar den overwal begaven, althans den volgenden 

 morgen was de kampong geheel verlaten , alle praauwtjes ver- 

 dwenen en gedurig stegen rookwolken aan den vasten wal op. 



