310 



suikersap (telkens met een Nedeii. kan) genomen zijn, was het 

 onmogelijk , omtrent het gewigt der verkregene suiker iets 

 bepaald te zeggen. 



Onlangs was ik in de gelegenheid in de schoone suikerfabrie- 

 ken te Kebon sahari en Soebang (op de landen Pamanoeken 

 en Tjiassem van den heer Hofland) eenige proeven meer in het 

 groot te nemen , en kan als resultaten daarvan het volgende 

 mededeelen. 



Eene heldere 10 graden sterke oplossing van dubbelzwave- 

 ligzure kalkaarde te Soebang te bereiden , was mij onmoge- 

 lijk. Ik veranderde dus deze bereiding op die wijze , dat ik 

 het zwaveligzuurgas iets boven den bodem in eene houten , 

 met eenen deksel geslotene kist leidde, waarin op kleine bam- 

 boezen mandjes gebrande en daarna gebluschte en met water tot 

 eene pap aangeroerde kalk gebragt was. De verbranding der 

 zwavel geschiedde in een fornuis van dikke ijzeren platen, 

 waar in den bodem rondom den brandenden zwavel gaten ge- 

 boord waren , om eene behoorlijke hoeveelheid lucht te laten 

 inslroomen. 



Door eene bamboezen buis waren fornuis en houten kist met 

 elkander verbonden. Het getal benoodigde luchtgaten was afhan- 

 kelijk van de hoeveelheid zwavel, die verbrandde. Zette zich in 

 de bamboezen buis gedurende de bewerking gesublimeerde 

 zwavel af, dan moesten zij vermeerderd worden. Gedurende 

 de bewerking moest van tijd het deksel der kist opgeligt en 

 de lagen kalkpap met eenig water besprengd worden. Op 

 30 ponden gebrande kalkaarde , kwamen 22 ponden zuivere 

 zwavel. 



Dit kalkpreeparaat stelde eene uitwendig geelachtige, scherp 

 naar zwaveligzuur ruikende en zuur smakende , weeke massa 

 daar, doch was van binnen wat witter, omdat de kalk hier 

 minder aan de inwerking van het zwaveligzuur was blootge- 

 steld geweest. 



De in het groot daargestelde vergelijkende proeven van sui- 

 kerbereiding met dit kalkpreeparaat en met gewonen kalk vol- 

 gens de oude wijze , waarbij hetzelfde suikersap in hetzelfde 



