826 



europescho beschaving zumcndringl. Moge dan ook do Oost- 

 kusl spoedig in den zegen van zuil; een bestuur deelen! Al- 

 daar onünoellen wij cenc kinderachtige , angstige bevolking. 

 Eene enkele gewapende schoener of een fortje, met 20 man 

 bezet, zou genoegzaam zijn om het gezag in wel bevolkte 

 streken, zoo als te Samarinda, aan de vooral daar schoonc 

 Koeteirivier, volkomen te handhaven. Tegenwoordig heerschen 

 daar een magteloos regentschap over cenen onmondigen sul- 

 Ihan , volslagen gebrek aan kracht en wetten , diefstal en moord. 



De andere zaak welke u, deze rivier bevarende, treffen moet , 

 is het groote gevoel van schaamte, door de inlanders aan den 

 dag gelegd. Ziet men op Lombokh , BaU , Java en Sumatra 

 de meisjes en vrouwen baden , alsof Eva nooit gezondigd hadde, 

 langs deze rivier bezit iedere familie een afzonderlijk bad- 

 huisje. Eenige zware boomstammen worden aan elkander en 

 aan den wal bevestigd ; om een open vak tusschen deze wor- 

 den 6 houten steiltjes van ongeveer 1 2 el lengte geplaatst en met 

 atap behangen en in dit heiligdom zonder dakje , ziet men niets 

 dan twee bamboezen balkjes laag over het water en naauwelijks 

 breed genoeg voor kleine voeten, benevens eene soort van voor- 

 portaaltje waarin het toilet weder in orde gebragt wordt. De 

 geringe hoogte dier rieten muurtjes , liet dus alle vrijheid aan 

 de onschuldige vrouwelijke nieuwsgierigheid, terwijl wij niets 

 dan soms een schuchteren hoofdje ontdekken konden. Voor- 

 zeker een groot kontrast met het gebrek aan misschien nooit 

 gekende schaamte bij de inlandsche vrouwen op de voornoemde 

 eilanden ! 



Van af Martapoera werd de reis gedurende eenige uren 

 pagaaijende vervolgd tot dat wij een jaagpad bereikten, gedeel- 

 telijk bestaande uit het voetpad langs de kampongs, of wel 

 verkregen door het omverhakken der boschzoomen langs de 

 rivier; en nog zou de treklijn hinderpalen aan de talrijke bad- 

 huisjes ontmoeten, zoo deze niet allen door eeneu daarover 

 heen buigenden bamboe beschermd waren. Te Martaraman 

 kwamen de roeijers weder in de djoekon en op hun daijaksch 

 geschreeuw van bessi! bcssi! stoven wij weder vooruit. De 



