Fijn gewreven metaal met gekoncentreerd zoutzuur gekookt 

 lost in het begin eene kleine hoeveelheid daarvan op onder 

 ontwikkeling van zwavelwaterstofgas ; later blijft het metaal 

 onveranderd. 



De zoutzure oplossing, bijkans tot droogwordens toe uitge- 

 dampt en met gedestilleerd water gemengd , werd melkachtig 

 troebel, doch na bijvoeging van wijnsteenzuur dadelijk weder 

 helder. Met zwavelwaterstofgas behandeld , ontstond een 

 oranjerood praecipitaat , hetwelk in zwavelammonium geheel 

 oplosbaar is. Het filtraat van het zwavelantimonium met zvv^a- 

 velammonium behandeld , gaf sporen van zwavelijzer. 



Met een genoegzame hoeveelheid salpeterzuur van l,2o soor- 

 telijk gewigt behandeld , werd het tot poeder gewreven metaal in 

 oxyde veranderd , hetwelk in wijnsteenzuur geheel oplosbaar is. 

 Het filtraat van het oxyde bleef na vermenging met water helder 

 en scheidde gedurende de uitdamping eenig basisch salpeter- 

 zuur antimoniumoxyde af. Bijkans tot droogwordens toe uit- 

 gedampt en met gedestilleerd water behandeld, verkreeg men 

 eene vloeistof, die sporen van ijzeroxijde bevatte en dus met 

 zwavelammonium overzadigd zijnde het ijzer als zwavelijzer 

 praecipiteerde. Het filtraat hiervan met zoutzuur overzadigd , 

 vormde een bleek oranjekleurig praecipitaat, hetwelk gedroogd 

 zijnde met koolzure soda en cyaanpotassium in droog koolzuur- 

 gas gegloeid , geen spoor van arsenicum bleek te bevatten. 



Met rood rookend salpeterzuur, en daarna met sterk zout- 

 zuur behandeld, lost het metaalpoeder zich geheel tot eene 

 waterheldere vloeistof op, die met water verdund, een wit 

 praecipitaat afzonderde, geheel oplosbaar in wijnsteenzuur. 

 Uit deze vloeistof kon door chloorbaryum eenige zwavelzure 

 barietaarde verkregen worden. 



Met chloorgas behandeld , verbrandde het tot fijn poeder ge- 

 wreven metaal met ontwikkeling van roodachtig wit licht. 



Hieruit blijkt, dat de Ijosirome bestaat uit antimoniummetaal 

 gemengd met eenig zwavelantimonium. 



