8 VI. F. J. Studnička 



adverbialiter in ultimam superioris ordinis et scribe numerům prove- 

 nientem in locum eius. Si provenerit digittus, scribe digittum, si 

 articulus, tunc scribe cifrám in locum eius et digittum adde versus 

 sinistram partem ad figurám sequentem ; si numerus compositus, 

 scribe digittum , qui est pars illius numeri compositi , scribe in 

 locum delete et scribe articulum versus sinistram partem ut prius. 

 Et postquam omneš figuras inferioris ordinis multiplicasti in ulti- 

 mam superioris ordinis et tunc per unum locum transporta omneš 

 mferioris ordinis sub penultima superioris ordinis. Et incipias ab 

 ultima inferioris ordinis multiplicare per figurám ultimam superio- 

 ris ordinis et sic consequenter fac de aliis usque ad primam infe- 

 rioris ordinis et per illam multiplicando delebis superiorem, et sic 

 fac per totum, donec quemlibet numerům superioris ordinis multi- 

 plicaveris per quemlibet numerům inferioris ordinis et quando prima 

 figura numeri multiplicantis fuerit cifra, tunc quando cifrám multi- 

 plicas adverbialiter dicendo nullociens duo et est nichil, semper déle 

 numerům, quem multiplicas et scribe in locum eius cifrám vel melius 

 et facilius quandocumque prima inferioris ordinis fuerit cifra, déle 

 eam, pone eam ante in primo loco in numero, quem vis multiplicare, 

 et tunc multiplica per residuum numerům, qui remansit, numerům 

 multiplicandum et idem proveniet. Et ut levius et prompcius sciatur 

 inveniri numerus productus, tunc semper minor numerus, sivé sit in 

 ordine superioři sivé in inferiori exprimatur adverbialiter et aliter 

 autor nominaliter, ut dicendo ter 9 šunt 27; est enim facilius dicere 

 quam novies tria šunt 27. Et si nescis statim numerům productum, 

 tunc minorem numerům, quem adverbialiter exprimis, subtrahe ab 

 articulo, quem ipse denominat, tociens, quot šunt unitates inter 

 maiorem digittum et decem inclusive, ut in presenti exemplo 9 distat 

 per unitatem a decem, igitur subtrabe tria, que est minor digittus 

 a triginta, qui est articulus, quem denominat, tria, et remanent 27. 

 Exemplum multiplicando hune numerům 6. 5. 0. 4 per 2. 0. 7 et 

 provenient 1. 3. 4. 6. 3. 2. 8 et ergo ter novem šunt 27 ^). 



Bivisio est unius numeri per alium numerům minorem vel 

 equalem distribucio. In divisione třes šunt numeri necessarii : primus 

 numerus dividendus, et est ille, qui debet dividi in partes ; secundus 

 numerus dividens, et sic est ille, per quem primus numerus divi- 

 ditur; et tercius quociens, et est ille, qui denotat, quociens numerus 

 dividens subtrahi potest a numero dividendo, ut dividendo 20 poma 



1) Sic finitum! 



