( 380 ) 



Rura fœcondat voluptas, rura venerem sentiunt. 

 Ipse amor , puex' dionae , rure natus dicitur. 

 Hune ager , quum parturiret ipsa , suscepit sinu ; 

 Ipsa florum delicatis educavit osculis, 



Cras amet, etc. 



Quisque totus quo tenetur conjugali fœdere 



Ecce jam super genestas explicant tauri latus 



Subter umbras , cum maritis , ecce balantuiu grèges 



Et canoras non tacere diva jussit alites. 



Jara loquaces ore rauco stagna cygni perstrepunt. 



Adsonat Terei puella subter umbram populi ; 



Ut putes, motus amoris ore dici musico; 



Et neges , queri sororem de marito barbaro. 



Illa cantat ; nos tacemus , quando ver venit novum ? 



Quando faciam ut chelidon, et tacere desinam? 



Perdidi musam tacendo , nec me Phebus respicit 



Sic amiclas, cum tacerent , perdidit silentium. 



