( SgS ) 

 Gaudia spetnque favéns omen portendit Ibero , 

 Et nimbos petielrans densâ è caligine mergit ; 

 Jamque suis redit, ecce redit tam saepè vocatiis - 

 Fernandus sub Franciadiïm tulamine sospes ; 

 Exopfatus adest post hoirida vincula liber , 

 Liber io Fernandus adest, hùc vota ferentes 

 Accurrunt omnes , spectare et tan gère regem 

 Ardent, et reducem dum grafabanlur , acervos 

 Thuris alunt , flpres , plausus , soleunia miscent 

 Jubila , et ad solium » populo acclamante , reductus 

 Rex tibi magnanimoque tuo , Lodoice , nepoti 

 Promere de toto non cessât pectore grates , 

 Quas sociis resonat clamoribus omnis Iberus; 

 Testari properat genti Fernandus amorem , 

 Et validé sensum lacrymis testatur obortis ; 

 Regia sic aies perniciter aethera findit , 

 Et volât ad puUos sub vulturis ungue gementes. 

 Voce diù matrem qui lamentante vocârant, 

 Caucaseosque une dum dejicit impete fures , 

 Clangit ovans, querulosque fovet tutrice sub alâ 

 Natos , qui viles saevire docentur in hostes. 



Laus œterna tibi durabit, ô inclyte Princeps, 

 Afïlicto qui missus eras solamen Ibero , 

 Et celer herculei» sternebas ictibus hydram ; 

 Intrepidus, prudens, alacer tu jussa secutus 

 Régis es eximii, qui per te vincula rumpens 

 Fernandi , regem hesperiis pacemque dat orbi ; 

 Quae Bellona dédit, Princeps, servato trophsea, 

 lasignem Clio te proclamavit in armis, 

 Et tua Mnemosynes in templo gloria vivet. 



Dignus ut in terris cœli statuare minister, 

 Reges ante alios, Lodoix, selectus ad ingens 

 Munus eras , et vim miram cum lumine sancto 



