﻿388 
  E. 
  

  

  branaceo-coriaceae 
  in 
  apicem 
  longum 
  tenuem 
  erectam 
  sensim 
  

   atteuuatae, 
  extus 
  albo-villosae^ 
  intus 
  giaberrimae, 
  nitidae, 
  

   10 
  — 
  12 
  mm 
  longae, 
  5 
  mm 
  latae. 
  Petioli 
  communes 
  foliorum 
  

   robusti^ 
  recti, 
  5 
  — 
  7-iiigi, 
  flavi, 
  glabri 
  vel 
  initio 
  floccosi 
  mox 
  gla- 
  

   brescentes, 
  3 
  — 
  5 
  cm 
  longi 
  in 
  spinam 
  folia 
  summa 
  plerumqiie 
  

   siiperantem 
  abeuntes. 
  Foliola 
  late 
  ovata, 
  grisea, 
  spinöse 
  acumi- 
  

   nata^ 
  pilis 
  patentibus 
  densis 
  albis^ 
  5 
  — 
  7 
  mm 
  longa, 
  2 
  — 
  2-5 
  mm 
  

   lata. 
  Bracteae 
  concavae, 
  latae, 
  extus 
  villosae, 
  acuminatae 
  vel 
  

   bicuspidatae. 
  Bracteolae 
  dentibus 
  calycis 
  aequilongae 
  pilis 
  longis 
  

   albis 
  patentibus 
  dense 
  obsitae, 
  lineares, 
  angustae. 
  Calyx 
  pro- 
  

   funde 
  quinquefidus, 
  10 
  — 
  12 
  mm 
  longus, 
  dimidio 
  corollae 
  longior, 
  

   lobis 
  angustis 
  linearibus, 
  ut 
  tubus 
  pilis 
  longis 
  albis 
  subpatentibus 
  

   undulatis 
  dense 
  obsitis. 
  Corolla 
  ad 
  15 
  mm 
  longa. 
  Vexillum 
  alis 
  et 
  

   carina 
  aequilongura, 
  lyrato-clavatum 
  in 
  unguem 
  sensim 
  angusta- 
  

   tum, 
  obtusum, 
  ad 
  15 
  mm 
  longum, 
  4 
  — 
  5mm 
  latum. 
  Alae 
  lamina 
  basi 
  

   auriculata, 
  ca. 
  5 
  mm 
  longa, 
  unguem 
  longitudine 
  dimidio 
  superans. 
  

   Carina 
  ungue 
  longo 
  tenui. 
  Stylus 
  basi 
  solum 
  hirsutus. 
  Corolla 
  

   rosea, 
  sicca 
  flava. 
  Fructns 
  ignotus. 
  

  

  A. 
  Muradicoides 
  steht 
  zweifellos 
  dem 
  A. 
  Mnradicus 
  Bge. 
  am 
  

   nächsten 
  und 
  unterscheidet 
  sich 
  von 
  ihm 
  durch 
  die 
  Form 
  der 
  

   Fahne, 
  durch 
  die 
  breiteren, 
  dichter 
  und 
  abstehend 
  behaarten 
  

   Blätter, 
  durch 
  die 
  längeren, 
  aber- 
  weniger 
  dicht 
  behaarten 
  Kelche 
  

   und 
  Bracteen, 
  ferner 
  durch 
  den 
  weniger 
  behaarten 
  Griffel. 
  

  

  143. 
  Astragalus 
  Meideri 
  Spec. 
  nov. 
  (Taf. 
  II. 
  Fig. 
  1 
  — 
  7). 
  

  

  Sectio: 
  Melanocercis 
  Bge. 
  

  

  Suffruticosus, 
  ramosissimus, 
  erinaceus, 
  caespites 
  densas 
  for- 
  

   mans. 
  Caules 
  dense 
  petiolis 
  spinescentibus, 
  post 
  foliorum 
  delapsu 
  

   persistentibus 
  obsiti.Rami 
  elongati, 
  divergentes, 
  nonnunquam 
  foliis 
  

   subremotis 
  et 
  tum 
  tomentosi. 
  Stipulae 
  membranaceae 
  basi 
  late 
  

   petiolo 
  affixae 
  in 
  laminam 
  uninerviam, 
  acutam, 
  brevem, 
  erecto 
  

   patentem, 
  dense 
  albo-villosam 
  abeuntes. 
  Folia 
  8 
  — 
  12 
  juga, 
  

   erecta, 
  petiolis 
  communibus 
  validis, 
  adpresse 
  albo-incanis 
  et 
  post 
  

   foliolarum 
  delapsu 
  hirsutis, 
  in 
  spinam 
  brevem 
  foliolas 
  summas 
  

   subaequantem 
  vel 
  breviorem 
  abeuntibus, 
  4 
  — 
  5 
  cm 
  longis, 
  foliolis 
  

   anguste 
  ellipticis 
  vel 
  lanceolatis, 
  obtusiusculis, 
  crassis, 
  plicatis, 
  

   pilis 
  bicuspidatis 
  densissimis 
  nitentibus 
  albis 
  adpressis, 
  ca. 
  6 
  mm 
  

   longis, 
  2 
  mm 
  latis. 
  Racemi 
  in 
  axillis 
  foliorum 
  superiorum 
  in 
  ramo 
  

   solitarii, 
  breviter 
  pedunculati, 
  2 
  — 
  5-flori, 
  pedunculis 
  foliis 
  superio- 
  

  

  