388 



H O M O. 



JLiieratura. 



\ WilJi. Josfphi , Gv\\nAv\sa d. Naturgescli. d. Meusch. Hamb, 1790. 

 Ch. F. Ludiuig, Grundr. d. Nat. gesch. d. Menschenspecies, Lpzg. 



1796. 

 P. Camperi iib d. natiirl. Unterschied d. Gesichtsziige ini Men- 



schen, Berlin , 1792. 

 J. F. Blumenhach, de generis humani varielate nativa, Goltlngae, 



177G — dit. 3 i7g5 — decades collectionis siiae cramorum di- 



versarunx gentium, ibid. 

 J. G. Herder, Ideeu zu e. Philosophie d. Geschlchte der Mensch- 



helt, Riga u. Lpzg, 1785—92, 4 Bde. 

 J. F. Virey, histoire nalurelle du genre humain , Bruxelles, 3 



voll. 1827. 

 E. A. W. Zimmermann, iib. d. Verbreituug und Ausartung des 



Meuscheugeschleohts, Lpzg, 1778. 

 K. A. Rudolphi, Grundriss der Physiologle, I Bd , Berlln, 1821. 



$. 263. 



Hamanum genus, quod normae instar in conside- 

 randa fabrica aliorura Aniinalium venit, liorum singu- 

 lorum partes graviores in se condit, adeoque nectit, ut 

 omnes eae universo quodam concentu et conspiratione 

 concurrant, n«c una pars alteram raajore evolutione an- 

 tecellat vel superet; quo fit, ut universalis fabrica hu- 

 mana in certo quodam aequilibrio versetur. Quo demum 

 turbato varia bestiarum genera prodeunt, quae modo his, 

 modo illis organis prae reliquis excultis gaudent, unde 

 quoque graviores differentiae humanae patent. Quae vero 

 oraues pendent ab ereclo corporis situ, qui [onge majore 

 evokUione lotius organisationis provocatus, sumraura fa- 

 stigium denotat, quod systeraa nervosum participat. Inde 

 quoque crauiura, quod encephalura vohiminosum excipit, 

 convexara sensira assurait forraam, 'eoque convexiorem 



