FICT8 SURINGARII. 



Lezeres: kan men l>ij de nieuwe Ficus met eenigen grond op 

 bloemen hopen? 



Het is voor het oogenblik moeilijk daarop een ander dan 

 het volgend antwoord te geven: Uw Vijg zal, als hij 

 den bloeibaren ouderdom bereikt heeft, niet minder zeker 

 bloeien dan zoo vele andere harer naaste verwanten, die bij 

 ons in kassen gekweekt worden, maar stel U niet voor, dat 

 hij daardoor in waarde voor U stijgen, of dat de sierlijkheid 

 zijner bladen door zijne bloemen op den achtergrond zal 

 worden geschoven. Tot hem , wien de zin dezer woorden 

 niet terstond duidelijk is, vergunnen wij ons eenvoudig - de 

 vraag te richten , of hij den g'ewonen Vijg onzer hoven of 

 buitenplaatsen immer in bloemdosch heeft zien prijken; en 

 luidt het antwoord daarop ontkennend, dan kunnen wij ook 

 volstaan met de verklaring, dat Ficus Surivc/arii ten op- 

 zichte van dien bloei volmaakt met Ficus Carica, d. i. den 



gewonen Vijg, overeenstemt. 



Men vindt namelijk, bij al wat Vijg heet, wel bloemen, 

 maar deze zijn zóó opgesloten en zóó verborgen , dat men 

 ze nooit te zien krijgt, tenzij men er opzettelijk naar 

 zoeke. Wie bet niet weet, zal waarschijnlijk verwonderd 

 opzien als wij hem zeggen, dat zij verscholen zitten in de 

 vijgen zelven, waaruit dus voortvloeit dat de laatsten, hoe 

 algemeen zij ook als zoodanig beschouwd worden , toch niet 

 tot de ware vruchten kunnen belmoren , omdat door de na- 

 tuur geene bloemen in vruchten worden voortgebracht. De 

 kogelronde broze korreltjes, die de gedroogde Smyrnasche 

 vijgen voor een groot deel opvullen, dat zijn de ware vruch- 

 ten der ondenverpelijke plant ; en daar het nu eene bekende 

 zaak is, dat elke vrucht door eene bloem wordt voorafge- 

 gaan , zoo is bet duidelijk , dat men eenvoudig eene groene 

 viji)- behoeft door te snijden om de bloemen van den Vijg te 



III. 4 



