ERIANTHÜS RAVENNAE. 



de Middellandsche en Kaspische zeeën , op ong*eveer 40 D N. Br. 



De inderdaad prachtige ontwikkeling" dezer plant gedurende 

 den afgeloopen zomer in den Leidschen Akademietuin , noopte 

 ons , hier dienaangaande 't een en ander mede te deelen. 



Eriantlms Ravennae Palissot de Beauvais , door Linnaeus 

 in zijne Species Plantarum tot Andropoyon , en in zijn Systema 

 Veyetabilium tot Saccharum (het geslacht waartoe , gelijk 

 men weet , het Suikerriet behoort) gehragt , behoort tot eene 

 afdeeling van planten , die zich door sterke ontwikkeling ken- 

 merken , de Andropoyoneae namelijk. Het geslacht Eriantlms 

 telt verscheidene soorten , welke vooral in Zuid- en Noord- 

 Amerika , ook in Japan , Oost-Indië en Nieuw-Holland oor- 

 spronkelijk voorkomen, doch waarvan slechts ééne enkele, de 

 E. Ravennae, tot de flora van Europa behoort, alwaar zij, 

 gelijk wij reeds opmerkten , voornamelijk in de landen aan 

 de Middellandsche Zee voorkomt. Deze soort wordt volgen- 

 derwijze beschreven : 



E. Ravennae: perennis; panicula ramosissima, foliis cari- 



natis , valvis spiculae sessilis glabris, spiculae pedicellatae 



basi pilosis , pilis spiculam ciugentibus eamque aecmantibus ; 



dat is: de bloempluim i.- sterk vertakt en wordt door gekielde 



.... 

 bladeren omgeven ; de kleppen van het zittende aartje zijn 



kaal, die van het gesteelde daarentegen zitten in haartjes 



weggedoken, welke de leugte der aartjes zelven bereiken. 



De g-eheele plant sterft 's winters tot op den grond toe af, 



maar blijft daaronder leven. 



Maar het zij ons vergund, onze Lezers, in meer woorden, 

 een beter denkbeeld te geven van de plant , waarvan sprake is. 



Vergelijkenderwijze kunnen wij haar plaatsen nevens Gy- 

 nerium aryenteum , waarmede ze echter nog al eenig verschil 

 oplevert. Even als deze, stoelt zij zich zeer uit, en verkrijgt 

 zij, na twee of drie jaren, een beduidenden omvang, terwijl 



14 



