

CIRRHOPETALUM I'AHl'lilI. 





boven die van Reinwardt de voorkeur gegeven zou worden. 

 Op dit oogenblik kent men ongeveer 30 soorten van Cirrho- 

 petalum. Zij behooren allen tot de Oude Wereld , en komen 

 vooral voor op het vaste land van Indië , de eilanden van den 

 Oost-Indischen Archipel en die van den Stillen Oceaan, op 

 Ceylon , Madagascar , enz. Een der meest verspreide soorten 

 is C. Thouarsii, eene der meest bijzondere C. JJedusae, aldus 

 geheeten naar de zeer lange rankvormige gekronkelde bloem- 

 bladen , wel geschikt om de gedachte aan de schoonste der 

 Gorgonen , en haar in slangen veranderd hoofdhaar te ver- 

 levendigen. 



... 

 C. Pahudii is het naast verwant aan C. caudatum W al- 



lich [Icones plantarum Indiae Orieiitalts. Madras 1851, N". 

 1 658) , maar wijkt daar toch van af door hare houding , de 

 groepeering harer bloemen , den bouw van het lipje , den niet 

 gewimperden zoom der drie buitenste bloemblaadjes, enz. 



De afbeelding, die wij onzen Lezers hiernevens van C. 

 Pahudii aanbieden , is de tweede , welke van die plant ge- 

 leverd wordt. De eerste vindt men in het , wegens zijn 

 hoogen prijs voor partikulieren minder toegankelijke , werk 

 van wijlen den Hoogleeraar de Vriese , waarvan de titel 

 hier boven reeds werd afgeschreven. Beide afbeeldingen 

 hebben echter een verschillenden oorsprong. De onze werd 

 naar een bloeiend exemplaar van den Leidschen Hortus in 

 1865 door den gunstig bekenden teekenaar Wendel vervaar- 

 digd , terwijl die van de Vriese in den Buitenzorgschen tuin 

 door de teekenstift van van Aken werd voortgebracht. 



O. 



De Cirrhopetalums zijn over 't algemeen epidendrische 

 Orchideeën en uit dien hoofde voor potkultuur ongeschikt, 

 terwijl ze daarentegen, tegen een stuk hout gehecht en in 



