PLATYCODON AUTUMNALIS. 



ongelijke grootte ingesneden is, hebben eene grijsgroene 



kleur, en dat wel niet ten gevolge van haartjes, die, over 

 beider oppervlakte verspreid, de kracht van het oorspron- 

 kelijke groen zouden temperen — want zoowel stengel als 

 bladen zijn onbehaard — maar van dieper gelegen bijzon- 

 derheden in hun bouw, welke het hier de plaats niet is te 

 vermelden. Van onder naar boven nemen de bladen lang- 

 zaam in uitgebreidheid af, en men ziet de bloemen dan ook 

 uit de oksels van veel kleiner blaadjes oprijzen , dan die 

 elkander lager aan den stengel opvolgen. 



Wat nu die bloemen zelven betreft , deze zijn gesteeld en op 

 ongelijke hoogten langs de takken gezeten, waarbij echter valt 

 op te merken , dat eene dier bloemen den tak altijd afsluit. 

 Deze eindbloem ontluikt altijd het eerst ; op haar volgt de 

 allerlaagste bloem , en eindelijk openen zich ook de tusschen 

 die uitersten gezeten bloemen op min of meer regelmatige 

 wijze. — Aan elke bloem onderscheidt men 5 kelkslippen ; eene 

 groote wijde kroon ; 5 meeldraden , die eerst eene soort van 

 knods vormen , doch later uiteen wijken , en een rolronden stijl , 

 die zich naar boven in 5 stervormig uitgespreide stempels ver- 

 deelt. Al die onderdeden rusten op een half-kogelrond groen 

 lichaampje , waarin men , op eene horizontale doorsnede , een 

 5-hokkigen eierhouder met ontelbare eitjes herkent. — De 

 top diens eierhouders steekt in de bloem zelve uit en vormt 

 daar eene kegelvormige verhevenheid , die later in 5 tanden 

 uiteensplijt , en zoo een doortocht aan de talrijke zaden ver- 

 schaft. Juist door de wijze, waarop de zaaddoos openspringt, 

 is Platycodon van de g'ewone Klokjes (Cainpanula) onderschei- 

 den ; want bij deze laatsten ontsnappen de zaden door ronde 

 openingen , welke daarenboven onder de bloemdeelen gelegen 

 zijn. Ook bij Platijcodon vindt men de zamelharen , waarover wij 

 in ons opstel over Roëlla ciliata (Jaargang I) gesproken hebben. 



I 3 



