NIPHAEA ALBO-LINEATA VAfi. KETIOtïLATA. 



i 



witte .strepen betrekking-, die van de hoofdnerf der bla- 

 den naar buiten loopen , terwijl eindelijk het bijvoeg-gel 

 »reticulata" (van het Latijnsche »Rete" [een Net]) te ken- 

 nen geeft , dat die zilverwitte strepen op hare beurt door 

 even zoo gekleurde en tot een wijdmazig net samenkomende 

 dwarsarmen (aderen) verbonden zijn. 



De ontdekking- van N. albo-liueala dag-teekent van het jaar 

 1845, toen Purdie, een der verzamelaars van den tuin te 

 Kew, haar bij de stad Ücana, in Nieuw-Grenada , op voch- 

 tige plekken tusschen de rotsen aantrof. Kew was dan ook 

 de eerste plaats in Europa, waar onze Niphaea bloeiend ge- 

 zien werd ; en dat Sir Hooker van die omstandigheid partij 

 trok, om zijn «Botanical Magazine" met eene fraaie plaat 

 op te luisteren , kan geene verwondering wekken. Werkelijk 

 vinden wij op pi. 4282 van evengenoemd tijdschrift N. albo- 

 lineata dan ook in bare oorspronkelijke gedaante , d. i. alleen 

 met de zilverwitte hoofdstrepen , maar niet met het tusschen 

 deze zich uitstrekkend aderliet afgebeeld. Dat echter ook dit 

 meer eenvoudige kleed onzer Niphaea reeds indruk maakte, 

 kan o. a. daaruit worden afgeleid, dat Ch. Lemaire, toen- 

 maals redacteur van de » Flore des Serres", Hooker's plaat 

 reeds in Maart 1847 (Deel III, pi. 210) in zijn tijdschrift 

 overnam. 



Het schijnt niet dat Niphaea albo-lineata , in de eerste jaren 

 na hare ontdekking . van Kew naar de tuinen van het vaste 

 land overging , want anders is het moeilijk te verklaren , hoe 

 Planohon, die Lemaire in 1849 als redacteur der «Flore 

 des Serres" opvolgde, de zelfde plant, welke in het 3 C deel 

 onder bovengemelden naam was opgenomen , in het 8° deel 

 (pi. 823) nog eens, maar nu als Niphaea nrgyroneura aan 

 zijne Lezers voorstelde. De rechtvaardigheid eischt echter 

 dat wij hier bijvoegen , dat de exemplaren , welke Planohon 



VI. 2 



