

B. VOOR DE ORANJERIE EN KAAPSCHE KAS. 



door Griffith in 1838 in Bhootan, en later door J. D. Hoo- 

 ker in de valleien van Oost-Nepal en Sikkim op 10 — 12000 

 p. voet boven de oppervlakte der zee ontdekt, bloeide zij in 

 April 1865 voor liet eerst te Kew. Als eene opmerkens- 

 waardige bijzonderheid wordt vermeld , dat de bleekbruine 

 bast van dezen heester in handbreede platen loslaat, en dat 

 zijne bladen dikwerf 18 p. dm. lang worden. 



R. Hodgsoiii bereikt eene hoogte van 10 — 12 p. voet; 

 heeft zeer leerachtige, langwerpige, stompe bladen, met een 

 gaven rand en een zilverwit of roestkleurig vilt aan hunne 

 ondervlakte; bloemschermen van 4 — 8 p. dm. in middellijn, 

 en bleekpurperen , dicht op elkaar gezeten, bloemen met een 

 1^ — 2^ p. dm. wijden mond. De plant maakt eene aller- 

 bekoorlijkste uitwerking. 



23. Sparaxis pulcherrima J. D. Hooker (Bot. Magaz., 

 1866, pi. 5555). Eene zeer fraaie soort, met overhangende , 



1^ p. dm. lange , donker-bloedroodpurperen , klokvormige 

 bloemen. Zij is afkomstig' van de Kaap en gelijkt veel op 



S. pendula . maar is daarvan toch in meer dan één opzicht 

 onderscheiden. Zij bloeide in October 1865 bij de Heeren 

 Backhouse te York. 



24. Epidexdroi myrianthtjm L'uidl. (Bot. Magaz., 1866, 

 pi. 5556). Deze Epidendrum, door Skinneb ontdekt in de 

 bergen van Guatemala , zeer hoog boven de zee , werd tot 

 in 1865 nooit in bloei gezien, zonder twijfel, volgens Hoo- 

 ker , omdat zij te warm werd gehouden. Het gelukte hem 

 althans haar in bloei te brengen, eenvoudig' door haar naar 

 de oranjerie te verplaatsen. De rozeroode bloemen zijn in 

 honderden tot dichte trossen , en deze weder tot kolossale 

 pluimen vereenigd, zoodat men uit de verte meenen zou, 

 een bloeienden Sering in plaats van eene bloeiende Orchidee 

 vóór zich te zien. 



