C. VOOR DE WARME KAS. 



stig van Bahia en gelijkt sprekend op eene Cattleya. Zij 

 heeft een knodsvormigen stengel van iets minder dan 1 p. 

 voet hoog, en brengt nimmer meer dan één leerachtig lan- 

 cetvormig blad en twee bloemen voort , die , aan een betrek- 

 kelijk langen steel, boven elkander gezeten zijn. Groot is het 

 kontrast in kleur tusschen de lip, die wit en purper-geaderd, 

 en de overige 5 bladen der bloem , die nankingeel zijn. 

 Daar de lengte der kelk- en kroonbladen ongeveer 2 p. dm. 

 bedraagt , en die bladen daarbij wijduitgespreid zijn , is het 

 wel na te gaan, dat de bloemen van L. grandïs voor die 

 der Cattleya's niet behoeven onder te doen. Onze plant 

 bloeide voor 't eerst bij den Heer Morel te Parijs in 1850; 

 daarna in 1851 te London, en nu weer in 1864 te Kew. 



31. Begonia baccata J. D. Hooier (Bot. Magaz., 1866, 

 pi. 5554). Deze Begonia is vooral opmerkelijk door hare 

 vruchten , die tot de bessen behooren , eene bijzonderheid , 

 welke , onder de zeer talrijke soorten van het geslacht , tot 

 hiertoe alleen voor B. Mannii bekend was. Zij werd op 

 St. Thomas en in Fernando-Po door G. Mann ontdekt , en 

 bloeide voor 't eerst in 1861 te Kew. De duimdikke sten- 

 gels zijn met een roestkleurig vilt bedekt, en dragen 6 — 10 

 dm. lange, hartvormige, onbehaarde, glanzige bladen. De 

 bloemen zijn melkwit en bestaan uit slechts twee blaadjes, 

 die eene ruimte van 2^ p. dm. bespannen. 



32. Hyophorbe Verschaffelti Herm. Wendl. en H. ama- 



\ 

 ricaulis Mart. , beiden Palmen van de eilanden Mauritius 



en la Réunion , vindt men , ten voete uit , doch op zeer ver- 

 kleinde schaal, afgebeeld op pi. 462 en 63 van Lemaire's 

 Illustration Horticole (1866). Op de tentoonstellingen te 

 Gend en te Brussel, in 1859 en 1864 gehouden, verwier- 

 ven deze planten veel bijval. Zij werden door den kweeker 

 Versch afpelt ingevoerd. 



