

COKTSANTHES PICTA. 



nuari daaraanvolgend in verlepten staat terug- , en dan nog 

 onder bet vermoeden , dat de plant gedurende de laatste 

 twee dagen van haar bloei wat droog gestaan had. 



O. 



De ondervinding heeft mij geleerd , dat dit plantje geene 

 te heete standplaats verdraagt. Herhaaldelijk toch ontvingen 

 wij het in levenden toestand van Java en trachtten wij het . 

 door het met en op dezelfde plaats van de Anoectochilus- 

 soorten te kweeken , te behouden , maar te vergeefs , tot wij 

 er eindelijk boven verwachting in slaagden , door den pot , 

 waarin het van Java was aangevoerd , op de koudste plaats 

 in de Orchideeënkas neer te zetten. Er was toen niets van 

 de plant te zien , maar enkele zeer kleine ronde knolletjes 

 overtuigden ons toch dat wij baar weder in bezit hadden. 

 Wij hielden dien pot aanvankelijk slechts matig vochtig, 

 met eene wijde lage stolp er over heen. Weldra groeiden 

 de knolletjes uit en de hierbij gaande plaat vertoont ze , 

 zooals zij zich in weinige maanden ontwikkeld hadden. 



Fijne vergane houtaarde , met wat droog" fijn gewreven 

 Sphagnum , waarbij nog wat zuiver wit zand , is de beste 

 grond voor C'. picta. Men drukt die aarde niet te vast 

 aan, en plaatst eene stolp over den pot, om, zonder veel 

 te gieten , toch de aarde voortdurend min of meer vochtig 

 te houden. Eene beschaduwde standplaats is zeer noodza- 

 kelijk en eene gemiddelde temperatuur van 65° Fahr. vol- 

 doende. Men vermenigvuldigt dit plantje dom- de knolletjes, 



2-i. 5 



