LAMPROCOCCUS WEILBACHII. 



laagst gedeelte bijna geheel met groote , dicht daartegen 

 aanliggende , schubben bezet , die den vorm van een schuitje 

 hebben en waarvan de allerlaagsten groen , doch de hooge- 

 ren roodachtig van kleur zijn. Ook hoogerop worden die 

 schubben aangetroffen , maar daar staan zij wijder af en on- 

 derscheiden zij zich door een schitterend scharlaken. In den 

 oksel nu dier hoofere schubben vindt men de vleezig-e bloe- 

 men , die , ten getale van 5—9 , om de andere aan vleezige 

 roode spillen staan, en zoo goed als ongesteeld kunnen heeten. 

 Elke bloem bestaat uit 3 violetblauwe kelk- , 3 bleekroode 

 kroonslippen en 6 meeldraden, allen op den violetrooden eierstok 

 gezeten , uit welks midden een stijl met 3 spiraalswijs in 

 elkander gekronkelde stempels oprijst. Onze plant is afge- 

 beeld op een oogenblik , dat hare kelkslippen zich nog niet 

 geopend hadden , waaruit volgt , dat al die onderdeelen der 

 bloem , welke wij in de laatste plaats genoemd hebben , op 

 onze plaat niet gezien kunnen worden. Het is daarom niet 

 overtollig , hierbij te voegen , dat de bleekroode kroonslippen 

 den kelk tweemaal in grootte overtreffen , maar zeer spoedig 

 zwart opdroogen , terwijl de kleur des kelks onveranderd 

 blijft. De plant is inderdaad het fraaist , zoolang hare blauwe 

 bloemknoppen met de roode schutbladen en bloemspil eene 

 aangename tegenstelling vormen , en dit duurt een zeer ge- 

 ruimen tijd. - Om onze beschrijving der plant volledig te 

 maken , voegen wij hier nog bij , dat elke bloem afzonderlijk 

 aan haar voet nog van een blauwachtig scbubbetje voorzien 

 is, en dat aan de binnenzijde der kroonslippen, ter linker- 

 en rechterzijde van elke slip, een wigvormig vliesje met een 

 kort gewimperden rand gezeten is. 



De vruchten van Lamprococcus Weilbachii zijn tut nog toe 

 onbekend. Diduichsen zelf zag ze niet, en geen ander na 

 hem. Men mag" echter uit analogie besluiten , dat zij tut 



